“พวกนายทำความรู้จักกันหน่อยนะ”
ถังเจี้ยนพูดขึ้น
“ฉันยังมีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวค่อยมาใหม่”
พูดจบ ถังเจี้ยนก็เดินออกจากห้องพักนักกีฬาไป
ซูโม่จูงมือเหยียนจิ่วซีมานั่งลงตรงข้ามกับพวกเขาทั้งหกคน พลางเอ่ยปากว่า “ผมซูโม่ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ”
เมื่อได้ยินคำพูดของซูโม่ ทั้งหกคนก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย พวกเขานึกว่าซูโม่จะดูเย็นชากว่านี้ ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นกันเองขนาดนี้
การเปลี่ยนแปลงสีหน้าของแต่ละคน ซูโม่จับสังเกตได้อย่างรวดเร็ว มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย
ในบรรดาหกคนที่อยู่ตรงหน้า เขารู้จักอยู่แค่คนเดียว
รองแชมป์ศึกจ้าวสมองของปีนี้ บัณฑิตหนานต้า ซ่งลี่ซิน!
“สวัสดีทุกคน ฉันเหยียนจิ่วซีค่ะ”
เหยียนจิ่วซีเผยยิ้มบางเบา ใบหน้างดงามราวกับภาพวาดทำให้ทั้งหกคนตะลึงงันไปตาม ๆ กัน
นี่มันสวยเกินไปแล้ว!
แต่ว่า พวกเขาแค่มองปราดเดียว ก็รีบถอนสายตากลับมาอย่างว่องไว
ต่างรู้ดีว่าเหยียนจิ่วซีเป็นแฟนของซูโม่ จึงไม่กล้ามีความคิดใด ๆ ทั้งสิ้น...
ซูโม่พยักหน้าให้ซ่งลี่ซิน พลางหัวเราะ “พี่ซ่ง เราเจอกันอีกแล้วนะครับ”
“ซูโม่ ไม่เจอกันนานเลย”
ซ่งลี่ซินพยักหน้าทักทาย สำหรับซูโม่แล้ว นอกจากความทึ่งแล้ว ก็มีแต่ความทึ่ง เมื่อสองวันก่อนตอนจัดอันดับทำเนียบฟงอวิ๋น เห็นแล้วเขาเลือดสูบฉีดสุด ๆ
โดยเฉพาะความสำเร็จระดับ SSS ในตอนท้าย ทำให้ซ่งลี่ซินตะลึงไปนานทีเดียว
ซูโม่ นักเรียนอายุสิบแปดปี สร้างวิธีหลอมเหล็กใหม่ได้งั้นเหรอ?