"อาจารย์ซู ตามกฎแล้ว คุณน่าจะตรวจดูอีกครั้งนะคะ"
ไอแซคกับโคเบิร์มยังไม่ทันพูดอะไร อลิซก็อดเตือนขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง เพราะในประวัติศาสตร์การสอบรับรองสาธารณะ ยังไม่เคยมีใครสอบระดับสองมาก่อนเลยสักครั้ง
ผลการสอบสุดท้ายต้องผ่านการตรวจสอบจากคณะกรรมการทั้งสามท่าน จึงจะน่าเชื่อถือ
"ก็ได้"
ซูโม่ไม่ปฏิเสธอีก เขาเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบกระดาษคำตอบของเหยียนจิ่วซีขึ้นมา ตั้งใจอ่านอย่างละเอียด
ผ่านไปไม่ถึงสองนาที เขาก็วางกระดาษร่างลง
"สาวน้อย ข้อคาดการณ์ระดับสองข้อสุดท้าย เธอแก้โจทย์ผิดพลาดนิดหน่อยนะ ถึงคำตอบจะถูก แต่ใช้ขั้นตอนเกินมาสี่ขั้นตอน"
ซูโม่รีบบอกสิ่งที่ตัวเองคิดเห็นทันที โดยไม่สนใจใคร "เดี๋ยวสอบเสร็จแล้ว ฉันจะติวให้เธอละเอียดๆ"
"รู้แล้วจ้ะ!"
เหยียนจิ่วซีหัวเราะร่า ยื่นลิ้นเล็กๆ ออกมาอย่างขี้เล่น ดูแก่นแก้วเหมือนเด็ก
ไอแซค: "..."
โคเบิร์ม: "..."
อลิซ: "..."
นี่เอาจริงดิ?
แค่ตอบถูกก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?
ทำไมต้องจับผิดเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ด้วย?
แม่งโรคจิตชัดๆ!
พอเห็นทั้งสามเงียบ ซูโม่ก็เคาะโต๊ะเบาๆ แล้วพูดช้าๆ "อาจารย์ทั้งสองท่าน อลิซซัง คำตอบนี้ไม่มีปัญหา ประกาศผลได้เลย"
ที่ลานกว้าง ยังมีผู้เข้าแข่งขันหลายร้อยคนที่กำลังรอฟังผลตัดสินด้วยใจจดจ่อ โดยไม่รู้เลยว่าบนโต๊ะกรรมการมีการถกเถียงอะไรกัน