"เมื่อคุณจับได้แล้ว งั้นผมก็จะเปิดอกบอกความลับแล้วกัน"
ซูโม่แบมือทั้งสองข้าง พูดจาอวดดีว่า "ใช่แล้ว ผมคือเศรษฐีใหม่จากตำนานนั่นเอง แม่สาวน้อย จ่ายเท่าไหร่ถึงจะได้อยู่กับคุณหนึ่งคืน?"
"ชิ! ไอ้ลามก!"
เหยียนจิ่วซีตีซูโม่เบา ๆ หนึ่งที พูดเสียงงอนว่า "ก็สมแล้วล่ะ ผู้ชายน่ะใช้แต่ร่างกายส่วนล่างคิดกันทั้งนั้น!"
"สาว คำนี้ผมไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่นะ"
ซูโม่จับไหล่ทั้งสองข้างของเหยียนจิ่วซี พูดจาจริงจังว่า "แรกเริ่มที่ชอบคุณ ก็ยอมรับนะว่าคือเห็นแก่ความสวย แต่ที่สานต่อไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบ สิ่งที่ดึงดูดผมในตอนแรกคือหน้าตาและรูปร่างของคุณ แต่ที่ทำให้ผมประทับใจจริง ๆ คือบุคลิกและจิตใจของคุณ การอยากนอนกอดคุณคือแรงกระตุ้นชั่ววูบ แต่หลังจากคิดทบทวนดูดี ๆ แล้ว สิ่งที่ทำให้ผมปรารถนามากกว่าคือการตื่นขึ้นมาแล้วมีคุณอยู่ข้าง ๆ อยู่ด้วยกันทุกวัน"
"คุยดี ๆ อยู่ ๆ มาพูดแบบนี้ได้..." เหยียนจิ่วซีค่อย ๆ ก้มหน้าลง ในใจนอกจากอายแล้วก็เหลือแค่ความซาบซึ้ง
"เพราะผมอยากนอนกับคุณ... ชิ! เพราะผมอยากตื่นขึ้นมามองเห็นคุณเป็นสิ่งแรก" พูดจบ ซูโม่ก็อดไม่ได้ที่จะเช็ดเหงื่อเย็น ๆ แอบโล่งอก เกือบจะหลุดปากพูดอีกแล้ว
"ลิ้นทอง!" เหยียนจิ่วซีถลึงตาใส่ซูโม่แบบไม่สบอารมณ์ ทำเป็นโกรธ แต่รอยยิ้มที่มุมปากนั้นขายหน้าซะงั้น
"ผมลิ้นทองแค่กับคุณคนเดียวนะ" ซูโม่ยิ้มบาง ๆ จูงมือน้อย ๆ ของเหยียนจิ่วซีเดินไปที่ตึกกินซ่า