สิบนาทีผ่านไปในพริบตา
ภายในหอประชุม แถวที่หนึ่งมีที่นั่งอยู่ไม่กี่ตัว ตรงกลางว่างเปล่าอยู่สามที่นั่ง
นั่นคือที่นั่งที่จัดสรรไว้เฉพาะสำหรับซูโม่และพวกทั้งสามคน
วันนี้ สามคนนี้ต่างหากที่เป็นพระเอกของงาน
เมื่อทั้งสามเดินออกมาจากด้านหลังเวที แสงแฟลชก็วาบขึ้นอีกครั้งอย่างแสนสาดส่อง
“มาแล้ว! มาแล้ว!”
“จะเริ่มแล้วใช่ไหมเนี่ย? ฉันเอ็งมันส์มาก!”
“ก็ไม่ใช่นายที่สอบ นายเอ็งอีหรอ ถ่ายรูปให้มันดี ๆ ไป!”
“โธ่เว้ย ก่อนหน้านี้แค่คิดว่าหยานจิ่วซีสวย แต่ไม่คิดว่าจะสวยขนาดนี้ ลุคนี่แกร่งจริง ๆ เลยว่ะ!”
“มองอะไรน่ะ? ของที่นายมองได้หรือเนี่ย?”
……
เสียงซุบซิบเบา ๆ ดังขึ้นทั่วสถานที่
นักข่าวส่วนใหญ่ตื่นเต้นครึกครื้น มีเพียงไม่กี่คนที่เก๋าเกมจริงจังถ่ายรูปอย่างเอาจริง
เมื่อทั้งสามนั่งลงเรียบร้อย ไอ่เอ๋อเต๋อในฐานะผู้ดำเนินการทดสอบครั้งนี้ก็ถือไมค์ขึ้นเวที
ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาประกาศเสียงดังว่า “ท่านอาจารย์ทุกท่าน และเพื่อนนักข่าวสื่อมวลชนทุกท่าน การทดสอบครั้งนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว”
“ระหว่างการทดสอบ โปรดเงียบสงบอย่างเด็ดขาด หากฝ่าฝืน จะถูกพนักงานคุมออกจากสถานที่ โปรดจำข้อนี้ให้ดี”
“หลังปรึกษาหารือกับอาจารย์ซูแล้ว จะเริ่มจากการทดสอบนักคณิตศาสตร์ระดับห้าก่อน ขอเชิญอาจารย์นักคณิตศาสตร์ระดับสี่ ลู่หว่างโยว ขึ้นเวที”
ได้ยินดังนั้น เหยียนจิ่วซีโบกมือ “เต้าหว่างโยวคะ สู้ ๆ นะคะ!”
“เอาล่ะ!”
ลู่หว่างโยวยิ้มพยักหน้า คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สายตาหันไปมองซูโม่ “ท่านปรมาจารย์อัจฉริยะซู ยังมีอะไรจะสั่งสอนอีกไหม?”