“ไม่ใช่ไม่ใช่ อันนี้มันไม่ใช่การนอกใจกฎหรอก!”
“แบบนี้ยังไม่ใช่อีกเหรอ!”
หว่างโยวพูดขัดทันควัน
“ซูโม่ ฉันรู้ว่าเธออยากช่วยฉันกับเสี่ยวซี แต่การกระทำแบบนี้มันผิดนะ เราต้องพึ่งฝีมือจริงเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับห้า”
การหลอกลวงเล่นกลโกงแบบนี้ เธอรับไม่ได้เด็ดขาด!
แม้สอบไม่ผ่านก็ตาม ยังดีกว่าโกงอยู่ดี
เธอมีศักดิ์ศรีของตัวเอง
และเหยียนจิ่วซีก็เช่นกัน
เมื่อฟังคำพูดของหว่างโยวจบ เธอก็พยักหน้าเห็นด้วย “พี่หว่างโยวพูดถูกแล้ว เสี่ยวโม่ วิธีนี้ไม่ใช้ก็ได้”
เพื่อการสอบนักคณิตศาสตร์ระดับห้าครั้งนี้ เธอตั้งใจทุ่มเทมามากมาย
การพากันผ่านเพราะซูโม่ช่วย ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้
“สองคนนี้รอให้ฉันพูดจบก่อนได้ไหม?”
เห็นสาวสองคนต่างออกความเห็นกันพร้อมหน้า ซูโม่ได้แต่ยิ้มขื่น ยัยนี่เขาไม่ได้หมายถึงแบบนั้นเลย
เรื่องโกงกานแบบนี้ เขาเองยังไม่เคยเหลียวแล
ยิ่งจะลงมือช่วยคนอื่นโกงด้วย ยิ่งไม่มีทาง!
“อืม?”
เหยียนจิ่วซีจับมือซ้ายของซูโม่ไว้ เอ่ยเบา ๆ “เสี่ยวโม่ พูดมาสิ พวกเราฟังอยู่”
ซูโม่พยักหน้า สายตากวาดผ่านหน้าสาวทั้งสอง แล้วหยุดลงที่หว่างโยว ก่อนเอ่ยอย่างจริงจัง “จริง ๆ แล้ว สูตรนี้ให้เธอไง เสี่ยวซีไม่จำเป็นต้องใช้”
ลู่หว่างโยว: "……"
นี่มัน...
ถูกมองข้ามความสามารถอีกแล้วเหรอ?
เฮ้อมมม!!!
เหยียนจิ่วซีบีบหลังมือของซูโม่เบา ๆ กระซิบตักเตือน “พูดบ้าอะไรล่ะ?”