“ฮึ!”
โนแลน เออร์สกินถ่างหน้าขึ้น พูดเสียงเย็นว่า “ซูโม่ ฉันขอให้เจ้าระวังคำพูดของตัวเองหน่อย ที่นี่คือที่ประชุมผู้นำ นักคณิตศาสตร์จิ๋ว ๆ คนหนึ่ง มีสิทธิ์อะไรมาแสดงความเห็น?”
“ยิ่งกว่านั้น เซี่ยกั๋วถูกเรียกว่าประเทศแห่งมารยาทในเวทีโลก เปิดปากมาโจมตีบุคคลกันเลย นี่คือมารยาทของเซี่ยกั๋วสินะ?”
คำพูดนี้ทุ้มหนักแน่นนัก
พูดเลยว่ากัดไม่เล็ก!
ผู้นำหลายคนที่กำลังจะเอาอกเอาใจยังไม่ทันเปิดปาก ก็ถูกคำเดียวของซูโม่อัดกลับเข้าคอ
“ตอนนี้เซี่ยกั๋วกับประเทศต้าหยางไม่มีความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ใด ๆ ก็ไม่มีการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี เจ้าจะคิดยังไงก็เชิญ สายตาของแต่ละประเทศสว่างไสว จะไม่มีผลอะไรเพราะคำพูดไม่กี่คำของประเทศต้าหยางหรอก”
ซูโม่พูดเรียบ ๆ “แต่ประเทศที่ใช้เทคโนโลยีสิทธิบัตรของประเทศเราต้องระวังหน่อยนะ อย่าใช้สิทธิบัตรของเราไปพร้อมกับหาเรื่องใส่ร้ายเรา”
“สำหรับประเทศแบบนี้ ประเทศเราจะไม่ยอมให้อภัยเด็ดขาด!”
คำพูดนี้ออกมา ผู้นำประเทศต่าง ๆ ในพันธมิตรสันติภาพต่างเปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน
ข่มขู่!
ข่มขู่กันเปิดฉาก ๆ !!!
แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกแม้แต่นิดเดียว
ใช้เทคโนโลยีสิทธิบัตรของคนอื่น ปากก็สั้น มือก็สั้น……
โนแลน เออร์สกินโกรธจัด “ยังไงนะ ไม่มีเหตุผลก็มาข่มขู่กันเลยหรือ? เจ้าคิดว่าทุกคนจะกลืนกับน้ำมือแบบนี้ของเซี่ยกั๋วหรอ?”
“ตาบอดหรือไง?”
ซูโม่ยิ้มเยาะ “ลองดูสิ นอกจากเจ้า มีผู้นำคนไหนแม้แต่จะเปล่งเสียงสักคำไหม?”
“เจ้า……”
ใบหน้าของโนแลน เออร์สกินแดงซ่านขึ้นเล็กน้อย ก็เพราะโดนมันเข้า