“ความแข็งแกร่งของโล่ป้องกันพลังงาน 89 หน่วย เกราะระดับดาวขึ้นไปบังคับทะลวงผ่านได้”
ภายในยานอวกาศ เสียงเย็นชาดังขึ้น
สิ่งมีชีวิตบนบัลลังก์เงินค่อย ๆ ลืมตา เสียงหัวเราะแหบแห้งดังกระชุ่มกระชวยจนขนลุก “เตรียมบังคับลงจอด!”
“รับทราบ!”
สิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ยืนอยู่หน้าบัลลังก์เงินพยักหน้าอย่างเคารพนบนอบ แต่พอกำลังจะหันไปปฏิบัติภารกิจ ใบหน้ากลับผุดความลังเลขึ้นมา ก้าวเทียวหยุดครู่หนึ่ง “ท่านศาสดา จะส่งพิกัดของดาวฟ้าครามให้ดาวแม่ดีไหม?”
“ไม่ต้อง!”
สิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่า ‘ศาสดา’ ส่ายหัว “คราวนี้คือโอกาสสร้างคุณงามความดีที่ดีที่สุดของข้าเกส หากพาทรัพยากรน้ำของดาวน้ำเงินกลับไป ฝ่ายตัดสินจำเป็นต้องมอบพลังงานจิงเหยาเพียงชิ้นเดียวในอารยธรรมให้แก่ข้า”
“ขอเพียงมีพลังงานจิงเหยาไว้ในมือ การก้าวขึ้นสู่ระดับจักรพรรดิก็เป็นแค่เรื่องเวลาเท่านั้น”
“แต่ตามกฎที่อารยธรรมกำหนดไว้ หากพบทรัพยากรระดับ S ต้อง…”
“ฮึ่ม! กฎมันตาย รอข้าพาน้ำพวกนี้ของดาวฟ้าครามกลับไปแล้ว ใครจะกล้าพูดอะไร?”
ดวงตาไร้จุดโฟกัสของเกสสั่นไหวเล็กน้อย เสียงก็เบาลงอย่างฉับพลัน “ด้วยอำนาจของเลี่ยหยางบนดาวแม่ หากส่งพิกัดดาวน้ำเงินขึ้นไป เขาแน่นอนจะมาแทรกแซง เกราะเลี่ยหยางมีกำลังรบสูงกว่าข้าอยู่สองชั้นย่อย อิทธิพลบนดาวแม่ก็ยิ่งใหญ่กว่าข้า”
“ถ้าปล่อยให้เลี่ยหยางมาแย่งกลางทาง โอกาสระดับจักรพรรดิก็จบกันเลย เรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับเด็ดขาด โจวยาง เหตุผลพวกนี้เจ้าควรเข้าใจใช่ไหม?”