บังคับขายกันแบบนี้เลยเหรอ?
เอ่ะควู๊ก... ไม่ใช่ สามคนนั้นมองหน้ากันสลับไปมา สีหน้าเหมือนโลกไม่มีอะไรจะอยู่แล้ว
นี่มันของดีตกมาถึงมือแล้วยังไม่รู้ตัวอีกเชียว!
ถ้าเป็นคนอื่น ได้นั่งเก้าอี้ผู้นำพันธมิตรกันแล้ว คงต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่าหลุมศพบรรพบุรุษคงปล่อยควันฟ้ามาให้ แต่พอเป็นซูโม่ กลับเหมือนไม่มีอะไรเลย
บรู๊คพูดจริงจังว่า "อาจารย์ซู ก็อย่าปฏิเสธเลยน่า ผู้นำพันธมิตรถ้าเป็นคนอื่น พวกเราไม่เบาใจแน่นอน คุณคือผู้ที่เหมาะที่สุด ไม่มีข้อสอง!"
"ถูกต้อง!"
ประมุขผู้นำพยักหน้าตาม แล้วแอบเหลือบมองฮิกกินสัน "จริง ๆ ก่อนหน้านี้ผมก็เคยคิดเรื่องนี้มาแล้ว แต่เกรงใจความคิดของคุณฮิกกินสันกับคุณบรู๊ค จึงไม่ได้ยื่นเรื่องออกมา"
"วันนี้เมื่อคุณฮิกกินสันเป็นฝ่ายยกขึ้นมาเอง แถมทั้งเขาและคุณบรู๊คต่างเห็นด้วยที่จะให้คุณเป็นผู้นำพันธมิตร เรื่องนี้ก็ตกลงกันแบบนี้!"
พูดจบ เขาเดินมาข้าง ๆ ซูโม่ ตบบ่าเบา ๆ อย่างจริงใจ "มีความสามารถก็อย่าเก้อเก้อเลย นอกจากคุณ ไม่มีใครมีสิทธิ์นั่งตำแหน่งนี้"
สีหน้าฮิกกินสันปรากฏความรู้สึกซับซ้อน แล้วถอดหายใจเบา ๆ "พูดตรง ๆ ตำแหน่งผู้นำพันธมิตรนี่ ผมเองก็อยากเป็นอยู่เหมือนกัน แต่เสียดายไม่มีคุณสมบัติ ถ้าอาจารย์ซูยังจะเกรงใจอีก ผมจะไม่ยอมแล้วนะ ถึงตอนนั้นเกิดปัญหาอะไรขึ้น ขอผมไม่รับผิดชอบ"
คนหนึ่งขู่ คนหนึ่งปลอบ อีกคนใช้เหตุผลอันใหญ่โตกดขี่