แรงสั่นสะเทือนไม่ได้หยุดลง ยังคงดำเนินต่อไป……
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหนิงไห่ ซูโม่ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า "พ่อ โล่พลังงานขนาดใหญ่นี่มันมีจุดเจ๋งที่สุดอีกอย่าง พ่อรู้ไหมว่าคืออะไร"
"ไม่รู้" หนิงไห่ส่ายหน้า
ซูโม่หัวเราะแฮ่ก ๆ โรคเก่าก็กำเริบอีกแล้ว เข้าไปกระพริบตาให้หนิงไห่ "ทายซิ!"
เมื่อได้ยินดังนั้น หนิงไห่มองด้วยสายตาไม่พอใจ พูดแบบไม่รู้จะว่าอะไร "ฉันจะไปทายได้ยังไง! เด็กน้อยนี่อย่าเล่นตัวสิ รีบพูดมาเลย!"
"ฮึ่ม——"
ซูโม่ล้างคอเสียงดัง แล้วพูดอย่างจริงจังว่า "จุดที่โล่พลังงานขนาดใหญ่เก่งที่สุด ไม่ใช่พลังการป้องกันของมัน หากแต่เป็นขอบเขตการป้องกัน พ่อรู้ไหมว่าโล่ป้องกันขนาดใหญ่มันครอบคลุมพื้นที่กว้างขนาดไหน"
"กว้างแค่ไหน?"
ช่วงเวลานี้ ความอยากรู้อยากเห็นของหนิงไห่ถูกซูโม่ดึงออกมาเต็มที่
ซูโม่ขยับริมฝีปาก แล้วทอดคำสี่พยางค์ออกมา
"ทั่วทั้งอาณาเขตเซี่ยกั๋ว!"
"……"
หนิงไห่ตาโต ทั้งที่มีชีวิตมานานขนาดนี้ เคยเห็นสิ่งที่คนธรรมดาใช้ชีวิตทั้งชีวิตก็ไม่มีวันเห็นมานับไม่ถ้วน แต่วินาทีนี้ก็ยังถูกสะเทือนใจจนสุดซึ้ง
ทั่วทั้งอาณาเขตเซี่ยกั๋ว?
ทั่วทั้งอาณาเขตเซี่ยกั๋ว!
ทั่วทั้งอาณาเขตเซี่ยกั๋ว!!!
สวรรค์เอ๊ย——
นี่… ยังเรียกว่าอาวุธกันอยู่ไหมเนี่ย?
"เ… เด็กน้อยนี่แน่ใจว่าไม่ได้มาหลอกกัน?"
อึดอัดอยู่พักใหญ่ หนิงไห่ถึงได้เสียงออกมาเท่านี้ สำหรับเขามันยากจะยอมรับเหลือเกิน
ถ้าเป็นคนอื่น เขาต้องคิดแล้วว่าอีกฝ่ายบ้าไปแล้ว แต่คนตรงหน้าคือซูโม่ คือลูกเขยสารพัดประเสริฐของเขา