“ทุกคนพร้อมกันหรือยัง? ต่อไปคือช่วงเวลาแห่งการพิสูจน์ปาฏิหาริย์!”
ภายใต้สายตาของประชาชนเซี่ยกั๋วนับไม่ถ้วน เหรียญสี่เหรียญในฝ่ามือขวาของซูโม่ก็หายวับไปอย่างไม่มีร่องรอย
ขอย้ำว่า การหายไปแบบนี้ไม่เหมือนมายากลทั่วไปเลยสักนิด
นักมายากลทั่วไปที่จะทำของในมือหายไป ส่วนใหญ่ต้องอาศัยลีลามือ บังคับมุมกล้องที่มองไม่เห็น ซึ่งต้องใช้ความเร็วมือระดับสูงมาก
แต่มายากลของซูโม่กลับไม่เหมือนใครเลย
ตั้งแต่ต้นจนจบ ฝ่ามือของเขาไม่เคยหุบเลย ตลอดเวลาอ้าออกอย่างนั้น
ภายใต้สายตาของทุกคน เหรียญสี่เหรียญก็หายไปอย่างปาฏิหาริย์ ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่จริงมาก่อน
เหรียญสี่เหรียญก็หายไปต่อหน้าต่อตาแบบนั้นเอง
ลีลามืออะไร ความเร็วมืออะไร ล้วนแต่เป็นเรื่องไร้สาระทั้งนั้น!
ตอนที่เหรียญหายไป มือซ้ายของซูโม่ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว แถมอยู่ต่อหน้ากล้องแบบนี้ ก็ไม่มีพื้นที่ให้เล่นกลอุบายอะไรได้เลย
แล้วเหรียญหายไปได้ยังไง???
คำถามนี้ คนที่ดูการแสดงส่งท้ายปีถ่ายทอดสดทุกคนต่างมีในใจ ไม่มีใครคิดออกเลยว่าเป็นไปได้ยังไง มันผิดหลักวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง
“เฮ้ย!”
“นี่มันอะไร???”
“มายากลแบบนี้ก็มีเหรอ?”
“โว้ยยย หายไปเฉยเลยเหรอ?”
“นั่นไง ไม่ใช่มีบล็อกเกอร์ที่ชำนาญการแก้เกมมายากลอยู่เหรอ? ออกฉบับแก้เกมหน่อยสิ เร็ว!”
“ว้าว ดูแล้วขนลุกซู่ ทำยังไงกันเนี่ย?”
…
อย่างไรก็ตาม บรรดาบล็อกเกอร์ที่คอยจับตามายากลในการแสดงส่งท้ายปี ก็โดนมือนี้ของซูโม่ทำให้มึนงงไปตาม ๆ กัน
มายากลในการแสดงส่งท้ายปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเหลือเชื่อแค่ไหน ยากแค่ไหน พวกเขาก็ใช้เวลาไม่กี่สิบนาทีก็แก้เกมได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะลีลามือหรืออุปกรณ์ อธิบายได้ชัดเจนหมดเปลื้อง
กลเม็ดเด็ดพรายในวงการมายากลพวกเขารู้ทะลุปรุโปร่ง วิเคราะห์นิดเดียวก็รู้ว่านักมายากลใช้ลีลาอะไร ใช้อุปกรณ์อะไร
แต่พอดูการแสดงของซูโม่จบ บรรดาบล็อกเกอร์เหล่านี้รู้สึกเหมือนศีรษะกำลังฮั่นแน่
นี่มันอะไรกันเนี่ย?
ตลอดการแสดงไม่มีลีลามือให้เห็นเลยสักนิด!
ภายใต้สายตาของคนทั้งประเทศ เหรียญหายวับไปตรงหน้าฝ่ามือของซูโม่