ใช้ดาว?
ใช้ยังไง??
ทุกคนถูกประโยคของซูโม่ทำให้งงไปหมด
ซูโม่ชี้ไปที่ท้องฟ้ายามค่ำ แล้วยิ้มว่า "ไม่ต้องรีบ เดี๋ยวให้ผมเลือกดวงที่สว่างที่สุดก่อน"
อีกไม่นาน เขาก็ล็อกเป้าหมายได้
เขาชี้ขึ้นฟ้า "ดาวประจำเช้า หรือที่เรียกว่าดาวศุกร์ เหรียญสุดท้ายขอยืมแสงมันมาใช้สักพักนะ"
จากนั้นเขาหยิบนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ข้างขวาประกบกัน พอดีกับตำแหน่งของดาวประจำเช้า แล้วฉากที่ทำให้ขนลุกก็ปรากฏขึ้น — ดาวประจำเช้าสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
จนกระทั่งสุดท้าย เหรียญหนึ่งเหรียญปรากฏอยู่ระหว่างนิ้วทั้งสองของซูโม่ แสงที่ส่องออกมาคือแสงจากไฟในห้องนั่งเล่นที่สะท้อนบนเหรียญ ส่วนดาวประจำเช้าก็ยังคงเปล่งแสงของตัวเองอยู่บนท้องฟ้า ราวกับทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นแค่ภาพหลอน
ในห้องถ่ายทอดสด ความคิดเห็นไหลพรากเร็วปานสายฟาราวกับภูเขาไฟระเบิด
"เฮ้ยยย!"
"มันส์แตก! เอฟเฟกต์นี่มันส์แตกจริง ๆ!"
"นี่คือมายากลที่สุดยอดที่สุดที่เคยดูมา ไม่มีข้อสอง!"
"โว้ยยย คราวนี้ยิ่งยืนยันอีกอย่าง ซูโม่คือนักคณิตศาสตร์ที่ไม่จริงจังที่สุดในประวัติศาสตร์ ทำแบบนี้ไป ต่อไปใครกล้าไปโชว์มายากลในการแสดงส่งท้ายปีอีก? คงต้องร้องไห้กันทั้งวงการ!"
"วินาทีที่แล้วผมนึกว่าตัวเองเห็นภาพหลอนไปแล้ว อะไรของมันเนี่ย?"
"ขนลุกไปทั้งตัวใครเหมือนกันบ้าง?!!!"
……
สองทุ่มเจ็ดนาที
เรตติ้งแบบเรียลไทม์ของการแสดงส่งท้ายปีพุ่งขึ้นไปถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน
96%!!!
พอเห็นตัวเลขนี้ ข่งฉางเฟิงที่อยู่หลังเวทีตกใจจนวิญญาณแทบลอก
วินาทีนี้ มันคือความสุขที่สุด
ตื่นเต้นสุด ๆ!
เขาเริ่มชื่นชมตัวเองจนห้ามไม่ได้ ทำไมถึงฉลาดขนาดนี้นะ?
ถึงขั้นคิดได้ว่าต้องเชิญซูโม่มา ฉลาดเกินระดับ!
ช่างเป็นคนฉลาดที่สุดในประวัติศาสตร์… เอ๊ะ ฉลาดที่สุดอันดับสองในประวัติศาสตร์ก็แล้วกัน มีซูโม่อยู่ อันดับหนึ่งยกให้เขาไปเถอะ
ซูโม่เดินกลับมานั่งที่โซฟาเดิม เหรียญสี่เหรียญนอนนิ่งอยู่บนโต๊ะน้ำชา
"เอาล่ะ การแสดงของผมจบเพียงเท่านี้ ขอให้ทุกคนมีความสุขตลอดปีใหม่ แล้วเจอกัน"
จางไห่หยางส่งสัญญาณถ่ายทอดสดกลับไปที่ตี้ตูแล้ว ทุกคนก็ปรบมือให้เองโดยไม่ต้องบอก