"ลวดลาย?"
แววตางุนงงในดวงตาสวยของเหยียนจิ่วซียิ่งทวีขึ้น ไม่ใช่ว่าจะเริ่มกระบวนการสกรีนแสงหรือ?
มันเกี่ยวอะไรกับลวดลายกันนะ?
ซูโม่ไม่ได้อธิบายอะไรมากมาย ถือชิปตัวที่ 4 ที่เพิ่งฉายแสงเสร็จ เดินไปที่หน้าจอควบคุมคอมพิวเตอร์
คลิกเร็ว ๆ ไม่กี่ที ก็เข้าสู่หน้าตั้งค่าวาดแผนผังวงจร
"เสี่ยวโม่ นายกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?"
ทุกการเคลื่อนไหวของซูโม่ เหยียนจิ่วซีอ่านไม่ออกเลยสักนิด ซึ่งนั่นทำให้เด็กเกียรตินิยมจากมหา'ลัยชิงหัวอย่างเธอรู้สึกเฟลมาก
เมื่อก่อน อย่างน้อยเธอยังพอเห็นความสูงของซูโม่ แต่พอนานวันเข้า เหยียนจิ่วซีก็พบว่าซูโม่ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อย ๆ เก่งเสียจนแม้แต่เธอก็ตามไม่ทัน
"ผมกำลังจะวาดแผนผังวงจร"
ซูโม่อธิบาย "ผมบอกคุณแล้วนี่ครับ ว่าเมื่อคืนผมมีแรงบันดาลใจใหม่ ก็คือไอ้นี่แหละ!"
ยกมือชี้ไปที่แผนผังวงจรบนจอควบคุม ซูโม่ค่อย ๆ อธิบายอย่างอดทน "จุดนี้กับจุดนี้ จากการคำนวณในสมองผม ถ้าเกิดเชื่อมต่อแบบสองทิศทางได้ อิมพีแดนซ์เอาต์พุต อัตราส่วนของสัญญาณเอาต์พุตกับสัญญาณอินพุต บวกกับคุณลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างแอมพลิจูดกระแสหรือแรงดันของสัญญาณกับความถี่ในวงจร คุณลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างเฟสกับความถี่ และความเร็วในการทำงาน จะเพิ่มขึ้นมากกว่าหนึ่งเท่า!"
เหยียนจิ่วซี: "……"
นี่มันอะไรกับอะไรกันเนี่ย?
ฟังไม่รู้เรื่องสักประโยค!
"เอ่อ… เสี่ยวโม่ นายยุ่งของนายไปเถอะ ฉันนั่งดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอ"
"โอเค"