"ท่านเฉิน ท่านอย่ามองผมแบบนั้นสิ"
ซูโม่เกาหัว พึมพำเบา ๆ "เดี๋ยวคนที่ไม่รู้ก็จะนึกว่าผมติดเงินท่านนะ!"
ท่านเฉิน "……"
แค่ประโยคเดียวก็ทำลายบรรยากาศหมดจดเลย โอเค นี่มันซูโม่ชัด ๆ!
"ซูโม่ คราวนี้เจ้าทำคุณงามความดีใหญ่หลวงไว้มาก เจ้าเบาใจได้เลย รางวัลที่สมควรได้จะไม่มีทางขาดสักอย่าง"
ตลอดหลายวันมานี้ ในใจของท่านเฉินมีก้อนหินก้อนใหญ่ทับอยู่ตลอด แม้เซี่ยกั๋วจะเตรียมการมาอย่างเต็มที่ แต่หลังจากที่ได้ปะทะกับประเทศต้าหยางจริง ๆ ถึงได้รู้ว่าประเทศต้าหยางน่ากลัวกว่าที่คิดไว้เยอะมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการควบคุมตลาดหุ้น เมื่อเทียบกับเซี่ยกั๋วแล้ว ไม่สิ ควรบอกว่าเมื่อเทียบกับประเทศไหน ๆ ในโลกนี้ก็ตาม ต่างก็ได้เปรียบอย่างเบ็ดเสร็จ!
สงครามการเงินระหว่างสองประเทศเข้าสู่ช่วงดุเดือดถึงขีดสุดแล้ว เซี่ยกั๋วในศึกเงียบงันนี้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างหนัก
ท่านเฉินในฐานะเลขาธิการใหญ่ ผู้รับผิดชอบงานประจำของเซี่ยกั๋ว ทุกวันนี้ยุ่งจนหัวหมุน
ความเหนื่อยล้าทางร่างกายยังไม่เท่าไหร่ หลัก ๆ คือความกดดันทางจิตใจ
เพราะไม่มีใครรู้ว่าสงครามการเงินครั้งนี้จะยืดเยื้อไปอีกนานแค่ไหน ตอนนี้ทั้งสองประเทศฉีกหน้ากันแทบจะสิ้นเชิงแล้ว ทุกเสี้ยวนาทีต่างก็ผลาญทรัพย์สินมหาศาล
แต่ท่านเฉินรู้ดีแก่ใจอยู่อย่างหนึ่งว่า หากสถานการณ์ยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป เซี่ยกั๋วจะอยู่ได้อีกไม่นาน
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขารู้สึกตลอดว่ามีภูเขาลูกใหญ่ทับอยู่บนอก ทำให้กินไม่ได้นอนไม่หลับ
แต่ตอนนี้ อารมณ์ด้านลบพวกนั้นได้มลายหายไปจนหมดสิ้น
คนที่จะพลิกเกมได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว นั่นก็คือซูโม่!