"เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"
เฉินเต้าหมิงได้ยินข่าวนี้ก็แสดงสีหน้าตกใจ "ข้ายังคิดว่าเจ้าจะต้องรอหลินกับหนี่สาวอีกสักพัก ที่แท้อายุของพวกเจ้าก็ยังไม่ถึง..."
"อายุไม่ถึง ก็แต่งงานได้นี่นา!"
ซูโม่ยิ้มมุมปาก "ตราบใดที่สองคนรักกันจริงใจ สิ่งนี้สำคัญกว่าอะไรๆ!"
"ฟังก็เข้าท่า"
พอได้ยินดังนั้น เฉินเต้าหมิงก็พยักหน้า "อาจารย์เองก็ติดกรอบไปหน่อย"
เหอกวงเหวินหัวเราะลั่น เดินมาที่ข้างกายซูโม่ ยื่นมือมาตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วกระซิบว่า "ไอ้หนู เอาหน่อยนะ พยายามรีบมีลูกชายอ้วนจ้ำม่ำให้ไวเข้า รับรองว่าเจ้าตัวเล็กของแกต้องเป็นอัจฉริยะขั้นปีศาจแน่!"
"ท่านคณบดีพูดเล่นไปแล้ว"
เรื่องนี้ ซูโม่ไม่เคยคิดถึงเลยจริง ๆ
เรื่องลูก ยังไม่ต้องรีบร้อน
ก็ต้องใช้ชีวิตสองคนกับสาวที่รักก่อนสักพักไม่ใช่เหรอ?
เขาประสานมือคารวะทุกคน "เหล่าผู้อาวุโส ผมแจ้งข่าวให้ทุกท่านทราบแล้วนะ ตอนนั้นต้องมาร่วมงานให้ได้เลย"
"ฮ่า ๆ—"
"ต้องไปสิ!"
"ใช่ๆ จะได้มาร่วมงานแต่งของอาจารย์ซู นั่นมันเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เลยนะ!"
ทุกคนเริ่มฮึกเหิมกันเป็นอย่างมาก
การ์ดเชิญงานแต่งบนตัวซูโม่หายไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงหกใบเท่านั้น
หลังจากแจ้งข่าวให้ทุกคนรู้แล้ว เขาก็ไม่ได้อยู่ต่ออีกนาน กำชับให้ทุกคนอย่าทำงานหนักเกินไป แล้วก็ออกจากคณะคณิตศาสตร์ไป
ยืนอยู่หน้าคณะคณิตศาสตร์ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วกดโทรออกไปยังเบอร์หนึ่ง
"ทำอะไรอยู่?"
"พี่ใหญ่?"
ในสายมีเสียงประหลาดใจของจ้าวเทียนดังขึ้น "จู่ ๆ พี่ใหญ่คิดถึงผมได้ยังไงเนี่ย?"