อเล็กลังเลไปครู่หนึ่งแล้วกระซิบเบา ๆ “แต่ท่านครับ เรายังมี… หอศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เหรอ”
ครั้งที่แผน A-001 ถูกเรียกใช้ การสนทนาระหว่างฮิกกินสันกับชายคนดำนั้น อเล็กยังจำได้แม่นทุกถ้อยคำ เขาไม่รู้ว่าหอศักดิ์สิทธิ์ใช้ทำอะไรกันแน่ แต่จากคำพูดของชายคนดำก็ขุดคุ้ยเบาะแสได้ไม่น้อย
หอคอยศักดิ์สิทธิ์… มันซ่อนความลับใหญ่หลวงเอาไว้!
“หอคอยศักดิ์สิทธิ์?”
ฟังจบคำพูดของอเล็ก สีหน้าฮิกกินสันกลับซับซ้อนปนกันไปหมด แล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่อง “อเล็ก นายคิดว่าฉันเป็นผู้ถืออำนาจยังไง”
พอได้ยินแบบนั้น อเล็กรีบก้มตัวลง “ท่านทรงปัญญา มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ทรงเป็นหนึ่งในผู้ถืออำนาจที่เก่งกาจที่สุดตลอดประวัติศาสตร์ของประเทศต้าหยางของพวกเราเลยครับ”
“ไม่ต้องประจบ”
ฮิกกินสันพูดต่อ “บอกความคิดจริง ๆ ในใจนายมาก็พอ ฉันจะไม่เอาความ”
อเล็กรู้สึกตึงเครียดจนกลืนน้ำลายโบ๊บ “อะ… เหมาะสมหรือครับ”
ฮิกกินสันโบกมือ “ให้พูดก็พูดมา วางใจพูดได้ ไม่มีอะไรจะเหมาะหรือไม่เหมาะหรอก”
อเล็กก้มหน้าลง “ท่านทำสิ่งส่วนใหญ่ได้ดีมาก แค่บางด้านก็… ดื้อรั้นหน่อย”
รอยยิ้มของฮิกกินสันเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง ใบหน้าเปี่ยมความเหงาเยี่ยงสรรพสิ่ง “บุคลิกแบบฉันก็เป็นผู้ถืออำนาจไม่ได้จริง แผน A-001 ไม่ควรถูกเรียกใช้ตั้งแต่แรก ตอนนี้สถานการณ์หลุดมือไปแล้ว เพราะการตัดสินใจครั้งเดียวของฉัน ทำให้ชีวิตนับไม่ถ้วนต้องถูกสังหาร สำหรับมนุษยชาติ ฉันคือคนบาป”