"พอแค่นี้เถอะ!"
เสียงคำพูดเพิ่งจางหาย ลำแสงขาวที่หนาใหญ่กว่าเมื่อครู่ฉับพลันพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าของไกซ์ ภายในเสี้ยวมิลลิวินาที ร่างของไกซ์ก็หายวับไปจากที่เดิม
การถูกโจมตีเมื่อครู่นั้น เป็นเพียงเพราะประมาท
เพิ่งจะเสียเปรียบกับการโจมตีด้วยพลังงานลึกลับแบบนี้มา ไกซ์ไม่มีทางทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมแน่นอน มันทันที
บนฟ้าห่างออกไปหลายร้อยเมตร ไกซ์ปรากฏกาย แสงสีแดงจ้าพุ่งออกมาจากมือขวา โดดเด่นเด่นชะง่ากลางท้องฟ้ายามค่ำคืน
ลำแสงสีแดงยาวหลายเมตร ดุจหอกยักษ์ พร้อมกลิ่นอายเย้ายวนแล้วก็หายวับไป
วินาทีถัดมา เรือบรรทุกเครื่องบินลำสุดท้ายของฮวนซีกั๋วก็แตกกระจายเป็นผุยผงจากหัวจรดท้าย ล่องลอยสลายไปกับสายลม
ในพริบตาเดียว สิ่งมหึมาก็สูญสลายไปจากผิวน้ำทะเล
ภาพตรงหน้านี้ ทำให้ผู้นำระดับสูงของทุกประเทศที่กำลังจับตาดูการรบอยู่รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
โจมตีครั้งเดียวระเหิดเรือบรรทุกเครื่องบินในพริบตา?
น่าสยองเกินกว่าจะบรรยาย!
ช่วงเวลานี้เอง ผู้ที่ถืออำนาจจำนวนมากไม่อาจห้ามใจไม่ให้ถามใจตัวเองว่า ถ้าเป็นประเทศของพวกตนที่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตนอกโลกตนนี้ ผลจะออกมาเป็นอย่างไร?
คิดไปคิดมา คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว
แพ้ยับ!
ความคิดนี้ผุดขึ้นมา บรรดาคนจำนวนน้อยที่ยืนอยู่บนยอดปิรามิดแห่งอำนาจก็ตกใจจนหน้าตาเสียทั้งคณะ
เบื้องหน้าสิ่งมีชีวิตนอกโลก เรือรบและเครื่องบินรบที่พวกเขาภาคภูมิใจกลับเหมือนลูกโป่งที่แทงทีเดียวก็ปริแตก
จบการโจมตี ไกซ์แม้แต่จะเหลือบมองก็ไม่เหลือบ สองมือพับหลังล่องลอยอยู่กลางอากาศ หันหน้าไปทางแผ่นดินของฮวนซีกั๋ว