อะแฮ่ม——
“คือว่า พอดีช่วงนี้ผมวางแผนจะถ่ายหนังเรื่องหนึ่ง ถึงเวลานั้นหวังว่าน้องเอ๊ยจะมาแจมเป็นดารารับเชิญให้หน่อยน่ะ”
จางเกอถูมือไปมาอย่างเคอะเขิน
“หนังเหรอ?”
ซูโม่และเหยียนจิ่วซีมองจางเกออย่างประหลาดใจ
จางเกอไม่ใช่นักแสดงเหรอ?
ทำไมถึงได้ไปกำกับหนังแล้ว?
“อาจารย์จาง เปลี่ยนสายงานแล้วเหรอครับ?” เหยียนจิ่วซีถามด้วยความสงสัย
ซูเชี่ยนหัวเราะเบา ๆ แล้วอธิบายว่า “ตอนนี้ในวงการบันเทิงไม่ง่ายหรอกนะ ดาราหลายคนก็พัฒนาทั้งด้านเพลงและภาพยนตร์ไปพร้อมกัน”
“ใช่เลย ด้านดนตรีน่ะ ผมมันไม่มีพรสวรรค์จริง ๆ”
จางเกอตอบอย่างจนใจ “ดังนั้น ผมก็เลยหันมาพัฒนาด้านกำกับนี่แหละ”
ช่วงไม่กี่ปีมานี้ บรรดาหนุ่มน้อยหน้าใสในวงการบันเทิงคึกคักมาก
แม้แต่จางเกอยังรู้สึกได้ถึงแรงกดดัน ถ้าเขายังหยุดอยู่กับที่ เกรงว่าคงจะร่วงจากบัลลังก์เร็ว ๆ นี้
ดังนั้น ปีที่แล้วจางเกอก็เริ่มศึกษาบทและเริ่มเดินบนเส้นทางสายกำกับไปช้า ๆ
“ใครเล่นเป็นพระเอก?” ซูโม่ถาม
“ก็ผมนี่แหละ” จางเกอหัวเราะ
กำกับเองเล่นเอง นี่คือวิธีที่ประหยัดที่สุด!
“อย่างนี้ ก็ไม่มีปัญหาอะไร”
ซูโม่ตอบตกลงทันที ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับจางเกอดีมาก เรื่องเล็กแค่นี้ก็ต้องช่วยอยู่แล้ว
“จริงเหรอ?”
บนใบหน้าจางเกอปรากฏร่องรอยดีใจ ก่อนมาถึงเขายังกังวลว่าซูโม่จะปฏิเสธ
เพราะดูเหมือนว่าซูโม่จะไม่ค่อยชอบอะไรพวกนี้สักเท่าไหร่
ไม่งั้น คงไม่ปฏิเสธข้อเสนอค่าตัวมหาศาลมานักต่อนักหรอก!