“เขามีหลักฐานเหรอ?”
“ไม่มี”
เกาปอพูดเสียงเข้ม “แต่ทีมเทคนิคเครือข่ายกำลังตรวจสอบอยู่ ยังไม่พบความผิดปกติแต่อย่างใด คุณไม่ต้องกังวล”
“ไม่มีหลักฐาน?”
ซูโม่ยิ้มแล้วพูดช้า ๆ ว่า “คุณเกา ตอนนี้ผมสงสัยว่าเจ้าอิ้งไห่เทานี่ปั้มคะแนน”
มาโดยไม่ตอบแทน ถือว่าเสียมารยาท
แค่ใส่ร้ายคนอื่นมั่ว ๆ ใคร ๆ ก็ทำเป็นน่า!
“หา?”
เกาปออึ้งไปเลย เอางี้ก็ได้เหรอ?
เหยียนจิ่วซีที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็เอามือปิดปากขำ
“ไม่ได้ยินผิดหรอกครับ หวังว่าคุณเกาจะช่วยตรวจสอบอิ้งไห่เทาด้วย”
ซูโม่พูด “ต้องปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันสินะ?”
“เป็นธรรมดา”
เกาปอปาดเหงื่อ เรื่องนี้มันชักจะ...
จากนั้นเกาปอก็ขอตัวกลับทันที จุดประสงค์หลักที่เขามาก็แค่แจ้งให้ซูโม่ทราบเท่านั้น
……
“เสี่ยวโม่ เรื่องนี้เธอจะเอายังไง?”
พอเกาปอไปแล้ว เหยียนจิ่วซีก็นั่งลงข้างซูโม่แล้วถามเบา ๆ
ไม่มีหลักฐานอะไรเลย แล้วมาใส่ร้ายว่าซูโม่ปั้มคะแนน นี่มันเกินไปแล้ว!
“เอายังไง?”
ซูโม่ยิ้ม “รอถึงตอนเย็นค่อยว่ากัน”
ถ้าอีกฝ่ายยอมจบแค่นี้ เขาก็ขี้เกียจไปตามเรื่อง
แต่ถ้าอีกฝ่ายยังรั้นไม่เลิก งั้นก็...
……
หนึ่งทุ่มตรง
ซูโม่และเหยียนจิ่วซีมาถึงงานแล้ว
“เฮ้ ซูโม่ เสี่ยวซี”
พอเข้างาน ลู่หว่างโยวก็โบกมือให้พวกเขา
“พี่ลู่ ไม่ได้เจอกันนานเลย”
เหยียนจิ่วซียิ้มบาง ๆ ผงกศีรษะให้ลู่หว่างโยว