เพราะคนเยอะ อาหารเย็นมื้อนี้ซูโม่เลยออกเจอ พาคนทั้งหมดไปกินข้าวนอกบ้าน จัดการเรื่องที่พักให้จ้าวเทียนกับพวกสามคนเรียบร้อยแล้ว ถึงได้กลับบ้าน
อาบน้ำเสร็จ ก็สองทุ่มกว่าแล้ว
ซูโมนอนลงบนเตียง หยิบมือถือขึ้นมาเปิดเวยปั๋ว โพสต์สเตตัสอัปเดตหนึ่ง
[ความรักหวาน ๆ จากฉันไปแล้ว เหลือเพียงชีวิตที่เหลืออันหวานชื่น ขอบคุณเพื่อน ๆ และแฟน ๆ ที่คอยห่วงใยฉันมาโดยตลอด พรุ่งนี้ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ฉันจะแต่งงานแล้ว!]
พิมพ์ข้อความเสร็จ ซูโม่กดส่ง แต่พอนิ้วเพิ่งจะออกจากหน้าจอ เขาก็เห็นการแจ้งเตือนพิเศษหนึ่ง
อวตารเวยปั๋วของเหยียนจิ่วซี เปล่งประกายอยู่ตรงนั้น
อ้าว?
สาวคนนี้ก็โพสต์อัปเดตด้วยเหรอ???
ซูโม่กดเข้าไปอ่านข้อความ แล้วใบหน้าก็เผยรอยยิ้มที่ซาบซึ้งใจออกมา
[ขอแจ้งให้ทุกคนทราบ ฉันจะแต่งงานแล้ว ขอบคุณทุกคนที่คอยห่วงใยมาโดยตลอด]
เนื้อหาสั้นมาก
แต่กลับทำให้ซูโม่รู้สึกถึงความอบอุ่นที่หาได้ยาก
จริงด้วย แม้แต่การประกาศหมั้นยังเข้าขากันขนาดนี้ สมแล้วที่เขาและเหยียนจิ่วซีเป็นคู่กัน
ในห้องของเหยียนจิ่วซี
จ้าวหลิงเอ๋อและหม่าลี่ลี่มองหน้าจอมือถือด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา
"พวกเธอสองคน" ทั้งคู่พูดพร้อมกัน "แกสองคนไม่ได้นัดกันไว้ก่อนจริง ๆ เหรอ?"
"ก็นั่นแหละ " จ้าวหลิงเอ๋อเสริม "มันบังเอิญเกินไปแล้ว"
อันหรานดึงเหยียนจิ่วซีมานั่งที่ขอบเตียง แล้วพูดเสียงใส "นี่แหละเรียกว่าความเข้าอกเข้าใจกัน ใจตรงกันน่ะรู้ไหม?"
พูดจบ เธอก็หันไปขยิบตาให้เหยียนจิ่วซีข้าง ๆ แล้วยิ้ม "เสี่ยวซี เดี๋ยวบนเน็ตร้อนระเบิดแน่"