"มี——ค้อน!"
โนเอล: "..."
คลาวด์: "..."
ทั้งสองคนในฐานะอธิการบดีของกาเม่ยเล่อ ไม่เคยมีใครกล้าพูดจาแบบนี้ใส่หน้าเลยแม้แต่น้อย ชั่วขณะนั้นสีหน้าก็แสดงอารมณ์ออกมาอย่างหลากหลายยิ่งนัก
"อะแฮ่ม——"
"ซูโม่ ตอนนี้นายก็เป็นนักคณิตศาสตร์ระดับห้าแล้วนะ จะ..."
"ท่านอธิการโนเอลครับ ก็พวกท่านนั่นแหละที่บีบให้ผมพูดจาเพ้อเจ้อ"
ซูโม่ตัดบทพูดขึ้นตรง ๆ: "บนยอดหอคอยศักดิ์สิทธิ์ไม่มีอะไรจริง ๆ นะครับ ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง แต่พวกท่านไม่เชื่อผม ก็เลยต้องพูดแบบนี้"
"ตอแหล!"
คลาวด์โมโหจนหนังตาเต้นตุบ ๆ พูดเสียงเย็นว่า: "บนยอดหอคอยศักดิ์สิทธิ์จะไม่มีอะไรเลยได้ยังไง?"
"ถ้าท่านอธิการทั้งสองไม่เชื่อ ก็ขึ้นไปดูด้วยตัวเองสิครับ!"
โนเอล: "..."
คลาวด์: "..."
ขึ้นไปดูด้วยตัวเอง?
ถ้าขึ้นไปได้ คงไม่มายืนถามด้วยความกระวนกระวายอยู่ที่นี่หรอก!
ไร้สาระ!
"แก..." คลาวด์ถูกท่าทีไม่ยี่หระของซูโม่ยั่วจนแทบกระอักเลือด
แน่นอนว่าเขาไม่มีหนวด!
ดังนั้นจึงได้แต่ถลึงตาใส่!
"พอเถอะ"
โนเอลมองลึกไปที่ซูโม่ ดึงคลาวด์แล้วหมุนตัวเดินจากไป ในเมื่อซูโม่ไม่อยากบอกว่าชั้นสิบของหอคอยศักดิ์สิทธิ์เป็นยังไง ถามต่อไปก็แค่เสียเวลาเปล่า
มองเงาร่างของทั้งคู่ ซูโม่ยักไหล่ แล้วเดินตรงไปทางกลุ่มคนจากมหา'ลัยชิงหัว
"รุ่นน้องซูโม่ สุดยอดมากเลย!"
"สุดยอด? สุดยอดระดับหนึ่ง! สุดยอดไร้เทียมทาน!"
"ห้าชั้นแรก นายคนเดียวกวาดที่หนึ่งมาได้สี่ชั้น เจ๋งสุดๆ ไปเลย!"