อุ้มท้องทะลุมิติกลับไปหกปีก่อน สามีมหาเศรษฐีแทบบ้า

ตอนที่ 1 อุ้มลูกย้อนเวลา 6 ปี สามีผู้ยิ่งใหญ่แทบคลั่ง

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"ฉันท้องนะ"

ฉีซู่โจวเพิ่งเล่นบาสกับเพื่อนเสร็จ กำลังจะออกไปหาอะไรกินที่หน้ามหาวิทยาลัย ก็มีสาวน้อยคนหนึ่งมาขวางทางไว้

เปิดปากมาประโยคเดียวคือตราตรึงใจเกินไป

สมองเขาหยุดทำงานไปพักใหญ่ กว่าจะพูดได้ว่า "ฉันไม่สูบบุหรี่"

หญิงสาวมองเขาด้วยดวงตากลมโตชุ่มน้ำ ดูไร้เดียงสาและน่าสงสาร "ลูกของคุณไง"

อากาศเงียบไปไม่กี่วินาที รอบข้างเงียบจนเข็มตกยังได้ยิน

"ให้ตายเถอะ!" ฉีซู่โจวอดสบถออกมาไม่ได้

"เดี๋ยวนี้นักต้มตุ๋นยังต้องคัดใบหน้าและคัดฝีมือการแสดงด้วยเหรอ?"

ตรงหน้าดูเป็นสาวน้อยอายุราวยี่สิบต้น ๆ ผมยาวดำใต้ใบหน้าเล็กขาวสะอาด ดวงตากลมหยดน้ำใสกระจ่าง ขนตายาวเหมือนพัดเล็ก ๆ ยังมีหยดน้ำชื้น ๆ เกาะอยู่

สายตาที่มองเขามาเต็มไปด้วยความน้อยใจและเอาเรื่อง ราวกับถูกเขารังแกจริง ๆ

ถ้าไม่ติดว่าฉีซู่โจวตลอดชีวิตนี้ไม่เคยแตะมือผู้หญิงคนไหนนอกจากแม่กับยาย เขาคงสงสัยตัวเองไปแล้วว่าเป็นผู้ชายที่ทำท้องใครเขา

"ให้เงินนายยี่สิบบาทไปกินข้าว ไปหลอกคนอื่นเถอะ"

ฉีซู่โจวหยิบธนบัตรสำรองสีเหลืองใบสุดท้ายในกระเป๋ายื่นให้เธอ แล้วหันหลังจะไป

เฉิงซวงหนิงคว้าแขนเขาไว้ รีบพูด "ฉันไม่ใช่คนหลอกลวง"

ฉีซู่โจวขมวดคิ้ว คราวนี้เริ่มหงุดหงิดจริง ๆ "ฉันไม่เคยเห็นหน้านายเลย แล้วจะท้องได้ยังไง ฝันไปหรือไง?"

"ฉันเป็นเมียนาย ในอนาคต ส่วนเด็กก็ท้องในอนาคต"

เฉิงซวงหนิงไม่กล้าปล่อยมือที่จับเขาอยู่ กลัวเขาจะหมุนตัววิ่งหนีไป

ฉีซู่โจวตบหน้าผากตัวเอง "ฉันเข้าใจล่ะ ออกมาจากโรงพยาบาลบ้าใช่ไหม! อยู่ไหน ฉันจะส่งนายกลับ"

เฉิงซวงหนิงบอกที่อยู่มา ฉีซู่โจวเห็นว่าเป็นโรงพยาบาลก็ไม่นั่งรถเมล์ต่อ พาเธอเรียกแท็กซี่ตรง ๆ ไปส่ง

ถึงหน้าโรงพยาบาล ฉีซู่โจวพูด "ค่ารถไม่ต้องคืนฉันหรอก ไปหาห้องพักเองเถอะ"

เฉิงซวงหนิงดึงมือเขาไว้ ไม่ให้ไป "เป็นลูกนายจริง ๆ นะ ฉันพานายไปตรวจดีเอ็นเอ"

เธอเองก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง แค่นอนหลับไปตื่นมาอยู่ในอดีตเมื่อหกปีก่อน ทั้งที่ลูกในท้องก็ยังติดมาด้วย

พูดออกไปตัวเองยังไม่เชื่อเลย

ฉีซู่โจวหมดแรง "ไม่ใช่ว่า โรงพยาบาลนี้มีการตรวจดีเอ็นเอเป็นโควตาไหมเนี่ย?"

ถึงได้ทุ่มขนาดนี้?

เฉิงซวงหนิงพูด "ถ้าลูกไม่ใช่นาย ฉันออกเงินเอง ถ้าเป็นของนาย..."

ฉีซู่โจวตอบทันที "ฉันไลฟ์สดถีบหัวตัวเองล้างหัว"

เฉิงซวงหนิงที่เคยเห็นฉีซู่โจวเย็นชา พูดน้อย อยู่เรื่อย ๆ

พอคิดภาพเขาถีบหัวตัวเองล้างหัวก็อดขำไม่ได้ "ได้ แล้วนายตามฉันเข้าไป"

ฉีซู่โจวถูกเธอรบเร้าจนจนใจ เลยเดินตามเข้าไปที่แผนกพันธุศาสตร์การแพทย์

เนื่องจากเป็นโรงพยาบาลเอกชน จึงไม่บังคับให้แสดงบัตรประจำตัว เพราะเป็นโรงพยาบาลเอกชน ไม่ได้บังคับให้แสดงบัตร เฉิงซวงหนิงแค่บอกเลขบัตรประชาชนก็พอ

เจาะเลือดเสร็จ พยาบาลบอก "อาทิตย์หน้ารับผลได้ ที่ไลน์ทางการของโรงพยาบาลดูรายงานได้เลย"

"ขอบคุณคุณหมอ"

ออกจากโรงพยาบาล ฉีซู่โจวมุ่งหน้าไปป้ายรถเมล์ตรง ๆ เพราะเงินค่าตรวจเขาออกเองทั้งหมด

เดือนหนึ่งเขามีเงินใช้แค่ 1,500 หัวร้อนนี้ถูไถไปไม่รู้พอถึงสิ้นเดือนไหม เลยไม่กล้าเรียกแท็กซี่อีก

เฉิงซวงหนิงเดินตามเขามาที่ป้ายรถเมล์ พูดเสียงเบา "ฉันไม่มีที่อยู่ นายเช่าห้องให้ฉันหน่อย แล้วก็ให้เงินค่าข้าวเจ็ดวัน"

ฉีซู่โจวเบ้ตาใส่เธอ "นายบ้าหรือฉันบ้ากันแน่ อย่ามาได้เปรียบแค่หน้าตาดีแล้วทำตามอำเภอใจแบบนี้นะ"

เฉิงซวงหนิงขยิบตา หน้าตาบริสุทธิ์ พยายามจะอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟัง "ฉันเพิ่งย้อนเวลามา ไม่มีบัตรประชาชน ไม่มีเงิน ไม่มีที่อยู่ด้วยซ้ำ แล้วยังท้องลูกนายอีก นายต้องรับผิดชอบ"

ฉีซู่โจวยกมือห้าม "หยุดก่อน นับว่าฉันเป็นหนี้นาย ฉันช่วยนายแจ้งตำรวจ"

พูดจบก็หยิบมือถือจะโทร 110

เฉิงซวงหนิงแย่งมือถือไปทันที สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูด "แม่นายเสียตอนนายอายุสิบขวบ ครึ่งปีต่อมาพ่อนายก็แต่งงานใหม่ให้แหนาย แล้วยังมีน้องชายอีกคน"

"แม่เลี้ยงนายเป็นยิ้มในหน้ากาก ชอบนินทาให้นายฟังลับหลังต่อหน้าพ่อนายเสมอ นายโดนกีดกันจนต้องย้ายไปอยู่กับยายแต่เนิ่น ๆ"

ฉีซู่โจวนิ่งไปพักใหญ่ "นายไปสืบฉันมา?"

เฉิงซวงหนิงเห็นเขาไม่เชื่อ หลับตาลง กลั้นใจพูด "ตรงนั้นนายมีไฝดำ อยู่ซ้ายไปอีกหนึ่งหัวแม่มือ ดำมาก ฉันเคยเห็น"

ฉีซู่โจว "!!!"

เขารู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่าลงกลางหัว ขนลุกไปทั้งตัว "นายรู้ได้ยังไง?"

เฉิงซวงหนิงจนใจ "ฉันเป็นเมียนายในอนาคตจริง ๆ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แค่นอนหลับไปตื่นมาก็มาอยู่เมื่อหกปีก่อน"

"บ้านฉันอยู่ต่างจังหวัด ไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบินกลับ แล้วฉันกับครอบครัวก็ไม่ค่อยถูกกัน อีกทั้งท้องอยู่ ไม่รู้จะทำอะไร ได้แต่มาหานายคนแรก"

เฉิงซวงหนิงบ้านร่ำรวย แต่มีพี่ชายข้างบนกับน้องสาวข้างล่าง เธออยู่ตรงกลางเป็นลูกที่ไม่ได้ความรักที่สุด

ตามคำพูดของพ่อเธอ ความหมายของการมีตัวเธอคือการได้แต่งงานกับผู้ชายดี ๆ เพื่อเสริมฐานะตระกูล

ตอนนั้นตัวเลือกที่วางอยู่ตรงหน้าเธอมีไม่มาก คนหนึ่งเป็นเศรษฐีวัยกลางคนหัวล้านหย่ามาแล้ว อีกคนเป็นคนหนุ่มหล่อโสดไฟแรง เธอก็เลือกอย่างหลังแน่นอน

หลังแต่งงาน เธอกับฉีซู่โจวพูดได้ว่าไม่มีความรักอะไร มีปฏิสัมพันธ์กันแค่บนเตียง แต่เรื่องเงิน ฉีซู่โจวไม่เคยทำเธอลำบาก

เธอก็ใช้เงินเขาวันยังค่ำ ชวนเพื่อนสาวไปช้อปปิ้งทำสปา แต่งตัวให้สวยหรู บางทีก็ออกงานกับเขาเป็นแจกัน

พอเจอสถานการณ์แบบนี้ สิ่งแรกที่คิดคือยื่นมือไปขอเงินฉีซู่โจว

ฉีซู่โจวเป็นคนถือวัตถุนิยมเคร่งครัด ไม่เชื่อคำพูดพวกนี้เลยสักนิด

เฉิงซวงหนิงถอนหายใจ "งั้นถือว่าฉันขอยืมได้ไหม ฉันเขียนใบกู้ให้ พอผลออกมาว่าลูกเป็นนาย นายค่อยรับผิดชอบ"

ฉีซู่โจวเปิดยอดเงินในวีแชตยื่นให้เธอดูตรง ๆ "ดูชัด ๆ 652.81 เดือนนี้เหลืออีก 20 วัน ฉันยังต้องกินข้าว ไม่มีเงินจริง ๆ ให้นายยืม"

เฉิงซวงหนิงรู้สึกแย่ในใจ เธอไม่เคยใช้ชีวิตจน ๆ ถึงจะรู้ว่าฉีซู่โจวตอนเด็ก ๆ ไม่มีเงิน แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะจนขนาดนี้

สายตาที่มองเขาจึงเผลอเพิ่มความเห็นใจขึ้นมาอีกหน่อย "ก็ได้ ฉันหาทางเอง"

ฉีซู่โจวโดนเธอมองแล้วขนลุก ตามีอะไรกัน?

เขาเป็นแค่นักศึกษาปีสาม ความจนเป็นเรื่องน่าอายขนาดนั้นเหรอ?

เฉิงซวงหนิงก้มมองชุดบนตัว เดรสแขนกุดสีขาวคลาสสิกยี่ห้อดี มากับรองเท้าแมรี่เจนยี่ห้อดัง

เธอย้อนเวลามา เสื้อผ้ากลายเป็นรุ่นเก่าเมื่อหกปีก่อนตามไปด้วย แต่สภาพยังดีอยู่ เธอลองหาร้านขายของแบรนด์มือสองแถวนี้ดูได้

ตัดสินใจได้ เฉิงซวงหนิงมองไปรอบ ๆ ไม่เห็นร้านจำพวกนั้น ก็ถามฉีซู่โจวเขิน ๆ "ขอยืมมือถือหน่อยได้ไหม ฉันจะเสิร์ชหาร้านขายของแบรนด์มือสองแถวนี้"

ฉีซู่โจวไม่รู้จักร้านแบบนั้น แต่เห็นว่าเธอดูจะไม่มาตื๊อเขาอีกแล้ว ก็เปิดแอปแผนที่ส่งให้เธอ

เฉิงซวงหนิงเสิร์ชแล้ว ไปตามถนนเส้นนี้ตรงไปอีก 800 เมตรก็มีร้านอยู่

เธอยิ้มออกมา ส่งมือถือคืนฉีซู่โจว "ไม่ต้องรบกวนนายแล้ว อีกอาทิตย์ผลออกแล้วฉันค่อยมาหานาย"

พูดจบ เฉิงซวงหนิงก็เดินจากไป

"พิลึกพิลั่น"

ฉีซู่โจวรู้สึกว่าวันนี้ตัวเองเจอผีชัด ๆ กลับไปต้องให้เพื่อนร่วมห้องโปรยข้าวสารใส่

______

คำอธิบายเพิ่มเติม:

1. พระเอกบริสุทธิ์ ก่อนเจอนางเอกไม่เคยชอบใคร ทั้งกายและใจบริสุทธิ์

2. แก่นของเรื่องคือการเติบโตของนางเอก ชีวิตก่อนหน้านี้เธอพึ่งพาพ่อและสามี ตอนนี้เธอพึ่งตัวเองทีละขั้นทีละบันได้ ค่อยๆ มองเห็นโลกความจริง หาตัวเองและคุณค่าของตัวเอง มีอาชีพที่ประสบความสำเร็จ นี่คือความหมายของการย้อนเวลามาหกปี

3. นางเอกเป็นแกนกลางของโลก ถ้าเธอลาออกจากโลกเดิม ทุกคนในโลกเดิมจะหายไป รวมถึงตัวเองตอนอายุ 18 ด้วย นางเอกมีความทรงจำทั้งชีวิตของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องมีตัวเองตอนเด็กอีกคน

ฉันเคยคิดจะให้เธอย้อนไปอยู่ในร่างตัวเองตอนอายุ 18 แต่รู้สึกว่าไม่มีความหมาย เธออายุ 24 ทุกก้าวที่เดินควรมีค่า นางเอกไม่จำเป็นต้องอายุน้อยลงหกปี ควรเป็นตัวเธอในตอนนี้

พระเอกจะฟื้นความทรงจำในอีกหกปีต่อมา

4. มีการตั้งค่าเฉพาะ อายุแต่งงานของชายหญิงลดลงทั้งคู่สองปี

5. ทุกคำถามมีคำตอบในไม่กี่ตอนแรก อ่านไปเรื่อย ๆ ได้เลย

คนที่ชอบอย่าลืมเพิ่มหนังสือในชั้นวางหนังสือღ( ´・ᴗ・` )ส่งหัวใจ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป