เดิมทีก็แค่เป็นไข้ ผู้ใหญ่เป็นไข้โดยทั่วไปไม่ได้อันตรายขนาดนั้น แต่ญาติที่มาด้วยกลับกังวลเกินเหตุ
เดิมทีหมอเตรียมจะฉีดยาลดไข้ให้แล้ว ซึ่งก็เป็นวิธีรักษาตามปกติอยู่แล้ว ไม่ให้น้ำเกลือก็ฉีดยาลดไข้ หรือไม่ก็ให้กินยาลดไข้
เฉียวเหมยลี่เอนกายอยู่ในอ้อมแขนของเซียวเหิง พลันนึกอะไรขึ้นมาได้
ประจำเดือนของเธอเลื่อนมาครึ่งเดือนแล้ว เดิมทีก่อนเดินทางมานครหลวงก็น่าจะมา พอมาถึงนครหลวง อากาศที่นี่หนาวกว่าทางใต้มาก เธอจึงคิดว่าอาจเป็นเพราะเปลี่ยนสภาพแวดล้อม เลยไม่ได้ใส่ใจนัก ตั้งใจไว้ว่ากลับไปแล้วค่อยสังเกตอีกสักสองสามวัน หากยังไม่มาก็ค่อยไปโรงพยาบาลตรวจ
แต่พอได้ยินหมอบอกว่าจะฉีดยาลดไข้ เธอก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ทันที
“รอก่อนค่ะ” เธอรีบห้าม
เซียวเหิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ร้อนใจแทบแย่ คิดว่าเธอกลัวเข็ม จึงรีบปลอบ “ไม่ต้องกลัวนะ ฉีดยาไม่เจ็บหรอก”
เฉียวเหมยลี่ “...”
เธอกลัวเจ็บก็จริง แต่โตขนาดนี้แล้ว ไม่ถึงกับกลัวเข็มหรอก
เดิมทีเธออยากให้เซียวเหิงประหลาดใจ แต่ไข้ที่ขึ้นมาอย่างกะทันหันกลับทำให้ทุกอย่างพังหมด
เห็นหมอมองมาอย่างสงสัย เธอจึงพูดว่า “ประจำเดือนเดือนนี้เลื่อนมาครึ่งเดือนแล้วค่ะ”
คุณหมอรีบเข้าใจทันที “ถ้าอย่างนั้นยังไม่ต้องฉีดยาก่อนนะคะ ตรวจดูก่อน แต่เพราะเวลายังไม่นาน ผลตรวจอาจไม่แม่นยำนัก ส่วนอุณหภูมิร่างกาย ลองลดไข้ด้วยวิธีทางกายภาพดูก่อน ว่าจะลดลงได้ไหม”
เซียวเหิงยืนอยู่ข้าง ๆ มองเฉียวเหมยลี่ด้วยสีหน้าซับซ้อนเป็นพิเศษ คล้ายดีใจและคล้ายโล่งอก
แต่เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงถามหมอแล้วประคองเฉียวเหมยลี่ไปที่ห้องตรวจ
ปกติกลางคืนจะไม่ตรวจรายการนี้ แต่กรณีของเธอเป็นข้อยกเว้น ส่วนการตรวจที่ทำก็เป็นเพียงการตรวจปัสสาวะ
ในยุคนี้ยังมีวิธีตรวจการตั้งครรภ์ไม่มาก วิธีหนึ่งคือการตรวจปัสสาวะ อีกวิธีก็ดูจากการขาดประจำเดือนและความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย พออายุครรภ์มากขึ้นจนท้องเริ่มนูน ก็ยืนยันได้แน่นอนว่าตั้งครรภ์
แม้แต่หมอยังบอกว่าผลตรวจในช่วงนี้ไม่ค่อยแม่นยำ หลังจากนี้ต้องคอยสังเกตความเปลี่ยนแปลงของร่างกายด้วย
ผลตรวจของเฉียวเหมยลี่ออกมาอย่างรวดเร็ว เบื้องต้นยืนยันได้ว่าเธอตั้งครรภ์จริง