บทที่ 6 พี่สะใภ้ตัวน้อยถึงกับเป็นฝ่ายปลอบผู้ชายเฮงซวยอย่างเจียงถิงก่อน
จี้หมิงเยียนตกใจเจียงถิงจนตัวสั่น หูเล็ก ๆ แดงระเรื่อ แถมมือยังสั่นจนเผลอกดถูกใจข้อความในวีแชตของรุ่นพี่ที่เขียนว่า【กรี๊ดดด เจียงอวี้เฉินหนุ่มหล่อประจำมหาวิทยาลัย หล่อจนขาหุบไม่ลง】
ดวงตาหงส์ของเจียงถิงแดงก่ำ แทบจะโกรธจนตายอยู่แล้ว
ในลำคอมีรสคาวเลือดเอ่อขึ้นมา
เมื่อวานตะลุมบอนกันเป็นกลุ่ม ยังไม่ได้บาดเจ็บหนักขนาดนี้เลย
ใบหน้าเล็ก ๆ ของจี้หมิงเยียนแดงสลับซีด เมื่อนึกถึงวิธีที่เจียงถิงเคยลงโทษเธอตอนโกรธ ขากับเอวก็พลันอ่อนยวบ
ในสายตาเจียงถิง เธอเขินเพราะเจียงอวี้เฉิน ใบหน้ากับใบหูแดงไปหมด!
หลักฐานการนอกใจทางใจอย่างโจ่งแจ้ง!
เธอรีบอธิบาย “ฉันแค่กำลังดูดอกบัวในสระ มันมีน้อยลงกว่าตอนที่ฉันเรียนอยู่เยอะเลย เมื่อก่อนฉันชอบไปวาดรูปริมสระ ตอนนั้นที่นี่ยังไม่เป็นสถานที่ยอดฮิตในอินเทอร์เน็ต ฉันไปบ่อยตอนเรียน พอได้มาเห็นอีกครั้งก็คิดถึง เลยยืนดูนานหน่อย”
เจียงถิงแค่นเสียงเย็นชา “ทุกครั้งเขาก็ไปเป็นเพื่อนคุณใช่ไหม”
จี้หมิงเยียน: …
คุณจะถือสาขนาดนี้ ฉันก็ทำอะไรไม่ได้
เจียงอวี้เฉินไปเป็นเพื่อนเธอจริง ๆ
บางครั้งเธอก็ไปดูเจียงอวี้เฉินแข่งบาสเกตบอลเหมือนกัน
แถมยังเคยเอาน้ำไปให้เขาด้วย :)
จี้หมิงเยียนไม่กล้าเติมเชื้อไฟ จึงกะพริบตากลมใสซื่อพลางบอกว่าไม่ได้ไป แต่ศีรษะกลับพยักหน้าอย่างซื่อตรงสุด ๆ
เจียงถิงทำหน้าขรึม ยื่นนมอุ่นในมือให้เธอ
จี้หมิงเยียนแตะแก้วแล้วรู้สึกร้อนนิดหน่อย ปลายนิ้วสีชมพูจึงหดกลับ ก่อนจะมองเขาอย่างน่าสงสารต่อ
เจียงถิงกัดฟัน ด่าเธออย่างร้ายกาจว่า “คุณหนูขี้สำออย”
จากนั้นก็หยิบแก้วใบใหม่มา เทนมใส่เพียงเล็กน้อยแล้วป้อนให้เธอดื่ม
จี้หมิงเยียนไม่ชอบดื่มนม ทุกครั้งเจียงถิงจะคอยจ้องจนเธอดื่มหมด เพราะกลัวว่าเธอจะแอบเททิ้งเอง