เฉียวอินเคยเห็นรูปร่างสมบูรณ์แบบของชายหนุ่มตรงหน้ามาก่อน
เธอไม่รู้เลยว่านักเรียนหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยชั้นนำอย่างเขาแบ่งเวลาเรียนกับออกกำลังกายได้อย่างไร
รูปร่างของเขาดีมากจริง ๆ เป็นความดีแบบเปี่ยมเสน่ห์ทางเพศ ไม่ใช่กล้ามเนื้อบาง ๆ ที่ดูอ่อนแอ แต่กระชับได้สัดส่วนอย่างพอเหมาะ
ลองนึกถึงนายแบบหนุ่มที่ชอบโชว์เนื้อหนังบนแพลตฟอร์มวิดีโอสิ แค่เห็นก็ทำเอาคนใจหวิวอยากน้ำลายสอ
ทั้งที่หน้าตาเย็นชาแท้ ๆ แต่กลับทำท่าทางที่ยั่วยวนชวนใจเต้นที่สุด
ผิวขาวเย็นตัดกับท่าทางเหล่านั้น แม้แต่สะดือก็ยังดูดีเกินเหตุ
เสื้อยืดที่ค่อย ๆ ถูกถอดขึ้นไปทำให้เฉียวอินกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
เสิ่นอวี้ชวนโน้มตัวลงมาอีกครั้ง มือใหญ่ยกเสื้อขึ้นโดยไม่ลังเล ก่อนก้มหน้าลงโดยไม่ได้จูบเธอที่ริมฝีปาก
“อืม…”
เฉียวอินอดส่งเสียงออกมาไม่ได้ ปลายนิ้วเท้าที่เหยียบอยู่บนผ้าปูเตียงขยุ้มแน่น
ดีที่เสิ่นอวี้ชวนมีแค่ปากเดียว ไม่อย่างนั้นเธอคงคลั่งแน่ แต่เขากลับไม่คิดจะปล่อยเธอไป มืออีกข้างเลื่อนเข้ามา
“เจ็บ…อวี้ชวน คุณ…เบาหน่อย”
เสิ่นอวี้ชวนเงยหน้าขึ้น แต่ไม่ได้พูดอะไร เขามองใบหน้าที่แดงก่ำราวกับแสงสนธยาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้มลงมองด้านล่าง
“ขอโทษ เมื่อกี้…ผมออกแรงไม่ดี”
พูดจบ เขาก็ไม่รอให้เฉียวอินตอบ โน้มตัวเข้าไปจูบเธอทันที…
เช้าวันต่อมา เสิ่นอวี้ชวนตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว
เมื่อคืนหลังจากนั้นเขาไม่ได้นอนไม่หลับอีก กลับหลับสนิทอย่างสบาย