"สมาคมหมาป่าพิษ"
ตามที่นางมู่หยุนเซิงกล่าวไว้ เจียวเสวี่ยอูจำเป็นต้องใช้สมุนไพรชนิดพิเศษในการสกัด ซึ่งที่นางไม่มี ในเมืองนี้มีสมาคมหนึ่งชื่อว่าสมาคมหมาป่าพิษ มักใช้ยาพิษอุดกั้นเลือดลมของผู้อื่น พวกเขาน่าจะมีเจียวเสวี่ยอูอยู่
แม้จะยังไม่พบ แต่ก็ได้เบาะแสของเจียวเสวี่ยอู ถือว่าไม่ได้มาฟรีๆ
ในความยินดี ระหว่างทางกลับ เฉินฉือก็ครุ่นคิดอยู่ในใจ
เจียวเสวี่ยอูมีพิษ ตำรับยาที่หญิงผู้นั้นให้ไว้เมื่อคืน จะเป็นตำรับยาพิษจริงหรือไม่?
"ไม่น่าใช่"
บ่ายวันต่อมา เฉินฉือมาที่ตรอกเถียนสุ่ย เล่าเรื่องที่รู้มาให้ชุ่ยหนงฟัง
ชุ่ยหนงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กลับส่ายหน้า
เหตุผลก็เรียบง่ายมาก ไร้เหตุผลใดๆ หญิงผู้นั้นจะทำร้ายเฉินฉือทำไม?
"ถูกต้อง"
เฉินฉือผงกหัว ที่จริงเขาก็คิดเช่นนั้น
เขาเป็นเพียงทาสชั้นต่ำคนหนึ่ง ใครจะมาคิดแผนการกับเขา
อีกอย่าง หากคิดจะทำร้ายเขาจริง ด้วยพลังบำเพ็ญของหญิงผู้นั้น ลงมือฆ่าเขาเมื่อไรก็ได้ จะต้องอ้อมค้อมวุ่นวายเช่นนี้ทำไม
และในสองตำรับยา ตำรับแรกเฉินฉือใช้แล้ว ได้ผลจริง
"เจ้าตัดสินใจเชื่อนางแล้วหรือ?"
"อืม!"
เฉินฉือผงกหัว เขาเชื่อหญิงผู้นั้น
เมื่อเลือกที่จะเชื่อแล้ว ก็ไม่คิดมากไปกว่านั้น
ต่อไปปัญหาก็เรียบง่าย หาเจียวเสวี่ยอู ปรุงตำรับยา ฝึกเสาหลักท้าวช้างให้สำเร็จ กลายเป็นนักบู๊ขั้นเก้า!"พี่ชุ่ยหนง ท่านพอจะมีเส้นสายกับสมาคมหมาป่าพิษหรือไม่"
"สมาคมหมาป่าพิษ ข้าเคยได้ยินชื่อ เป็นสมาคมใหญ่ในเมืองยงชิวนี้ แต่เส้นทางนั้น..."
ชุ่ยหนงส่ายหน้าเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อ