“ไม่สู้แล้ว ไม่สู้แล้ว!”
“ยอมแพ้ ยอมแพ้!”
ผ่านไปยี่สิบสามสิบเพลง ตู้เยว่หมิงและจางเซ่าเทียนก็ร้องขอหยุดพร้อมกัน หอบหายใจถี่ ๆ และโบกมือไปมา
สองคนนี้รวมพลังกันก็ยังไม่ใช่คู่มือของเฉินฉือ!
นอกจากปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไวแล้ว เหตุผลหลักก็คือกำลังของเฉินฉือใหญ่หลวงเกินไปจริง ๆ
ต่อให้พวกเขาระเบิดพลัง ก็ไม่อาจต้านทานได้
มีภาษิตว่าแรงหนึ่งเอาชนะสิบเทคนิค กลเม็ดใด ๆ ต่อหน้าแรงอันแท้จริง ล้วนเป็นเพียงท่าทางหลอกลวง!
“คราวนี้เจ้ายอมแล้วหรือยัง”
จางเซ่าเทียนมองไปทางตู้เยว่หมิง แล้วถามพร้อมกับหอบหายใจ
“ยอมแล้ว ยอมแล้ว”
ตู้เยว่หมิงพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยอมจำนนด้วยใจจริง
“ยังจะว่าข้าประจบเอาใจ จงใจยอมให้พี่ใหญ่อีกหรือ”
“ไม่พูดแล้ว ไม่พูดแล้ว พี่ใหญ่มีฝีมือจริง ๆ”
ตู้เยว่หมิงส่ายหน้าอีกครั้ง ยิ้มแห้ง ๆ
หายใจสองสามอึดใจ สองคนก็ฟื้นแรงขึ้นมาบ้าง จึงอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเฉินฉืออีกครั้ง สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย
เฉินฉือเป็นเพียงนักรบขั้นเก้า โลหิตทั่วกายซ่อนพิษสงไว้ไม่เผย ซึ่งยังไม่ถึงขั้น ‘ระเบิดโลหิต’ จริง ๆ
แต่เพียงขั้นเก้า เหตุใดจึงมีพลังใหญ่ปานนี้?
เมื่อครู่ตอนประมือ สองคนประเมินว่า พลังของเฉินฉือคงอยู่เหนือพันจิน!
ต้องรู้ว่า วิชายุทธ์ขั้นเหลืองชั้นต่ำ กลาง สูง ก็เพียงฝึกพลังได้สี่ร้อยจิน หกร้อยจิน แปดร้อยจินเท่านั้น ห่างจากพันจินยังขาดอีกไม่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพลังของเฉินฉือดูจะไม่ใช่แค่พันจิน
เป็นเพราะเฉินฉือมีพรสวรรค์พิเศษหรือ? แต่ดูแล้วก็ไม่น่าใช่
หากไม่เป็นเช่นนั้น ก็คงเป็นวิชายุทธ์ที่เขาฝึกไม่ธรรมดา!