"เก็บยาเหล่านี้เสร็จแล้ว มาก็มาพักผ่อนเถิด"
ในเรือนยา มู่หยุนเซิงรินน้ำเปล่าแก้วหนึ่ง เอ่ยกับเฉินฉือ
"ได้"
เฉินฉือรับคำ มือยังคงคัดแยกสมุนไพรต่อไป
ทะลวงสู่ขั้นเก้าแล้ว หากต้องการบำเพ็ญต่อไปข้างหน้า จำเป็นต้องมีวิชายุทธ์ขั้นระเบิดพลังที่สอดคล้องกัน
เฉินฉือครุ่นคิด ทางหนึ่งก็ต้องใช้เงินซื้อเอง อีกทางหนึ่งก็ให้เซียวเฟิ่งเซียวมอบให้เป็นรางวัล
การรักษาสหายสาวของชุ่ยหนง เฉินฉือพอจะหาเงินได้บ้างจริง แต่เงินกว่าพันตำลึง มิใช่จะเก็บสะสมได้ในเวลาอันสั้น
อีกอย่าง ปล่อยของฟรีที่ไม่ต้องเสียเงินไว้ ไม่ไปเอา กลับต้องไปซื้อด้วยเงิน ไม่ใช่คนโง่หรืออย่างไร
แต่จะไปขอเซียวเฟิ่งเซียว ก็ต้องมีเหตุผลพอควร เฉินฉือยังหาจังหวะโอกาสนี้ไม่ได้ในระยะนี้
หลังจากฝึกเสาหลักท้าวช้างสำเร็จ ต่อให้ฝึกต่อไป ก็ไม่เพิ่มพลังขึ้นอีก มีแต่จะค่อย ๆ ยกระดับสมรรถภาพร่างกายเท่านั้น จึงไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนนัก
เช่นนี้ เวลาของเฉินฉือก็ว่างลงมากมายทันใด
ก่อนหน้านี้มู่หยุนเซิงให้เขามาช่วยงาน สองสามวันมานี้เขาก็เลยมา
หนึ่งคือใช้ตอบแทนบุญคุณที่มู่หยุนเซิงเคยชี้แนะแก่เขาเมื่อก่อน สองก็หวังจะสร้างความสัมพันธ์อันดีกับมู่หยุนเซิง
ถึงแม้มู่หยุนเซิงจะมิใช่คนในตระกูลกู้ แต่นางมีสถานะพิเศษ หากสร้างสัมพันธ์อันดีกับนางได้ คงเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการ 'ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูง' ของเฉินฉือในจวนโหว
"คัดแยกเสร็จหมดแล้ว"
ครึ่งชั่วยามต่อมา คัดแยกสมุนไพรในกระด้งหลายใบเบื้องหน้าจนหมดสิ้น เฉินฉือก็ขยับไหล่เล็กน้อย แล้วจึงเดินมาดื่มน้ำ
"เย็นนานแล้ว การดื่มน้ำเย็นไม่ดีต่อร่างกาย"