"หลู่ชิงชิงเป็นหญิงของข้า ผู้ชายคนนี้จะจัดการอย่างไร ไม่ต้องให้เจ้ามาพูดจา!"
เฉินปาหวงยกมือขึ้นกะทันหัน ลำแสงพลังวิญญาณสายหนึ่งพุ่งออกไปในพริบตา
"รวมปราณเปลี่ยนเป็นพลัง เจ้าคือแดนปฐพีวิญญาณ!"
ผู้อาวุโสตระกูลหลู่หน้าถอดสี รีบชกหมัดออกไป พลังหมัดไร้ขอบเขตปะทุขึ้นทันที
ฟู่!
ชั่วพริบตา ลำแสงพลังวิญญาณทำลายหมัดของผู้อาวุโสตระกูลหลู่ และทะลุหว่างคิ้วของเขา
เลือดสีฉูดฉาดพุ่งออกจากด้านหลังศีรษะของผู้อาวุโสหลู่
เฉินปาหวงหัวเราะเย็น "บำเพ็ญมาห้าสิบปี? อ่อนหัดเกินไปแล้ว!"
ทั่วทั้งลานบ้านแตกตื่นทันที!
แดนปฐพีวิญญาณขั้นห้า
บำเพ็ญมาห้าสิบปี
กลับถูกเฉินปาหวงสังหารด้วยกระบวนท่าเดียว?
คนตระกูลหลู่หวาดกลัวจนหน้าถอดสี ต่างถอยหลังไปหลายสิบก้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยอย่างลึกซึ้ง
ยอดอัจฉริยะหมายเลขหนึ่งแห่งเมืองชิงเฉิงคนนี้ เหตุใดวันนี้ถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
และผู้อาวุโสผู้นี้ก็เป็นหัวหน้า แข็งแกร่งที่สุด
พวกเขาฝีมือสู้ผู้อาวุโสไม่ได้ หากเข้าไปจะไม่เท่ากับรนหาที่ตายหรือ?
คิดได้ดังนั้น คนตระกูลหลู่จึงชี้หน้าเฉินปาหวงด่าทอ
"เฉินปาหวง ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!"
"เจ้าทำร้ายคนตระกูลข้าเช่นนี้!"
"รอให้ท่านประมุขกลับมา เขาจะมัดเจ้าไว้กับต้นไม้ แล้วเฆี่ยนอย่างหมาข้างถนน!"
ยังด่าไม่ทันจบ คนตระกูลหลู่ก็หันหลังกลับพร้อมกัน วิ่งกรูไปทางประตูอย่างบ้าคลั่ง
สู้ไม่ได้ ก็ต้องหนี
เข้าไปสู้กันตัวต่อตัวแล้วถูกฆ่า นั่นมันโง่!
"พูดจาเก่งกล้า แต่ทำเรื่องขี้ขลาดที่สุด คนตระกูลหลู่เจ้าก็มีดีแค่นี้!"
เฉินปาหวงหัวเราะเย็น
ชั่วพริบตา ร่างของเขากลับปรากฏขึ้นท่ามกลางคนตระกูลหลู่ในพริบตา
"ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ฝากชีวิตไว้ที่นี่เถอะ!"
เฉินปาหวงยื่นมือใหญ่ บีบคอคนเหล่านี้ทีละคน
เสียงกระดูกแตกดังสนั่นทั่วลานบ้าน!
มองจนทุกคนในที่นั้นหนังศีรษะชา กระดูกก้นกบเย็นวาบ
โดยเฉพาะหลู่ชิงชิง ตกใจจนอกสั่น ปากพึมพำอย่างอดไม่ได้: "นี่... นี่คือเฉินปาหวงคนก่อนหน้านี้จริงหรือ?"
กลางลาน
เฉินปาหวงสะบัดเลือดบนมือ กวาดสายตามองเหล่าบ่าวตระกูลเฉิน ใบหน้าของพวกบ่าวเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง
เพราะยังไงเสีย พวกเขาก็เคยทำเรื่องขอขมาตระกูลเฉิน สาบานตนแล้ว หลู่ชิงชิงถึงปล่อยให้พวกเขามีชีวิต
ดังนั้นเมื่อเห็นเฉินปาหวงจ้องมองพวกเขาด้วยแววตาดุดัน หัวใจของพวกเขาก็พลันกระตุก ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด
"ไปทำอาหารให้ข้า! แล้วยกมาในห้องข้า!"
แต่เฉินปาหวงไม่ได้บันดาลโทสะ
เพราะบ่าวพวกนี้ยังมีประโยชน์ รอจัดการภายหลังก็ไม่สาย
วันนี้พลิกกายากับหลู่ชิงชิงหลายครั้ง บวกกับการต่อสู้อีกหลายยก เขาหิวจนไส้กิ่ว
และในตอนนี้ สายตาของเขาก็ไปตกที่สาวใช้คนหนึ่งที่หน้าตางดงามราวกับน้ำ
สาวใช้คนนี้ชื่อเซี่ยวหลาน รูปร่างหน้าตางดงาม เอวบางร่างน้อย ริมฝีปากแดงระเรื่อราวผลเชอรี่
ก่อนหน้านี้ นางเคยเป็นสาวใช้คนสนิทของมารดาเฉินปาหวง
ตอนนี้นางยังมีชีวิตอยู่ แสดงว่านางต้องทำอะไรบางอย่างให้หลู่ชิงชิง
ดังนั้นนางต้องรู้ความลับบางอย่างของตระกูลหลู่
บางทีอาจสืบหาจนพบว่ามีผู้อยู่เบื้องหลังตระกูลหลู่หรือไม่ ถึงขั้นได้ทรัพยากร!
เขาจึงชี้ไปที่เซี่ยวหลาน พูดอย่างเย็นชาว่า: "เจ้าเข้าไปปรนนิบัติข้าในห้อง!"
"ข้าเข้าห้องปรนนิบัติคุณชายหรือ?"
ใบหน้าน้อยๆ ของเซี่ยวหลานตึงเครียดขึ้นทันที
เพราะยังไงเสีย นางก็มีลับลมคมนัยในใจ!
แต่เมื่อเห็นการสังหารอันน่าหวาดกลัวของเฉินปาหวงเช่นนี้ นางไม่กล้าขัดขืนเลย รีบพยักหน้าแล้วตามเฉินปาหวงเข้าไปในห้อง
"มารดาของข้าก็ถูกหลู่ชิงชิงทำร้ายจนตาย แต่สาวใช้คนสนิทอย่างเจ้ายังมีชีวิตอยู่ มันไม่ปกติใช่หรือไม่?"
ในห้อง เฉินปาหวงแววตาราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยอำนาจกดดัน
"คุณชาย!"
เซี่ยวหลานตกใจจนหน้าซีด คุกเข่าลงทันที
"ข้าน้อยเพื่อความอยู่รอด จึงทำเรื่องที่เสียหายต่อตระกูลเฉินจริงๆ แต่ข้าน้อยไม่เคยทำร้ายคนตระกูลเฉินจนตาย คุณชายโปรดไว้ชีวิตด้วย!"
เฉินปาหวงครางเย็น "ไว้ชีวิตเจ้าได้ แต่เจ้าต้องชดใช้!"
ชดใช้...
หรือว่าคือการพลีกาย...
เซี่ยวหลานลำคอขยับ "คุณชาย ข้าน้อยถูกคุณหญิงน้อยสัญญาไว้ว่าจะให้ไปเป็นอนุของนายท่านเย่!"
"มีเรื่องเช่นนี้ด้วย?"
เฉินปาหวงขมวดคิ้ว
"ตอนนั้นคุณหญิงน้อยขู่ข้าน้อยว่า หากข้าน้อยไม่เชื่อฟัง จะให้คนตระกูลหลู่ผลัดกันรังแกข้าน้อยก่อน แล้วจึงขายข้าน้อยเข้านางโลม ข้าน้อยกลัว จึงยอมเป็นสาวใช้ของนาง
นางบอกข้าน้อยว่า นางแต่งให้เจ้า แม้จะควบคุมตระกูลเฉินได้ แต่ก็เสียความบริสุทธิ์ด้วย นายท่านเย่ต้องรังเกียจแน่
นางเห็นว่าข้าน้อยหน้าตางดงาม จึงบังคับให้ข้าน้อยไปเป็นอนุของนายท่านเย่ ถือเป็นการชดเชยชื่อเสียงของนาง!
แต่ข้าน้อยตั้งใจไว้แล้วว่า หากคุณหญิงน้อยบังคับให้ข้าน้อยไปเป็นอนุ ข้าน้อยจะหนีไปตอนกลางคืน!"
เล่าถึงความหลัง เซี่ยวหลานน้อยใจจนขอบตาแดง
"บัดซบ หลู่ชิงชิงหญิงสารเลว คิดว่าการแต่งกับข้าเป็นการลดเกียรตินาง!"
เฉินปาหวงครางฮึ่ม สายตายิ่งทวีความคมกริบ พูดว่า: "บัดนี้ข้าถามอะไร เจ้าตอบมา หากไม่ตอบตามสัตย์ คืนนี้ข้าจะให้เจ้าเป็นอนุเสียก่อน!"
"คุณชายถามมาเถิด ข้าน้อยจะตอบตามความเป็นจริง!"
เซี่ยวหลานพยักหน้าว่าง่าย
เฉินปาหวงถามว่า: "สาเหตุการตายของบิดาข้า เจ้ารู้หรือไม่?"
ตามความทรงจำ เมื่อไม่นานมานี้ บิดาของเฉินปาหวงระหว่างขนส่งศิลาวิญญาณของตระกูล กลับพบโจรบนภูเขา บิดาฝีมือสู้ไม่ได้ จึงถูกโจรสังหาร
แต่เฉินปาหวงรู้สึกว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำมาก บิดาของเขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทววิญญาณ โจรทั่วไปก็แค่ขอบเขตฝึกปราณ แดนปฐพีวิญญาณก็พบได้น้อย
ผู้บำเพ็ญที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งแดนเทววิญญาณได้ ไม่มีทางลดตัวไปเป็นโจรเด็ดขาด
เฉินปาหวงสืบเรื่องนี้ หนึ่งเพื่อแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิม สองเพื่อรู้ว่าตระกูลเฉินยังมีศัตรูใดซ่อนเร้นอยู่บ้าง
นี่สำคัญยิ่งต่อความปลอดภัยของเขา
"ข้าน้อยไม่รู้"
ได้ยินดังนั้น เซี่ยวหลานส่ายหน้า แต่ในดวงตาฉายแววซับซ้อนแวบหนึ่ง
"ดี!"
เฉินปาหวงฉุดเซี่ยวหลานขึ้นเตียง กระชากเสื้อผ้านางออกอย่างแรง
เสื้อชั้นในสีม่วงห่อหุ้มทรวงอกอวบอิ่ม วับวาบด้วยวสันต์
"คุณชายหยุดเถิด ข้าพูดแล้ว!"
นัยน์ตาเซี่ยวหลานเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความหวาดกลัว "คืนที่ท่านเหล่าเย่ถูกสังหาร ท่านหลู่และคุณหญิงน้อยปรากฏตัวที่ลานหลังของตระกูลเฉิน
และในตอนนั้นยังมีอีกคนหนึ่ง บุคคลนั้นสวมชุดคลุมขาว สวมหมวกขาว ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด!
ข้าน้อยบังเอิญผ่านไป เห็นสามคนนี้พอดี
ตอนนั้นท่านหลู่บอกกับคนชุดขาวว่า กล่องหามาได้แล้ว
จากนั้น ท่านหลู่ก็ยื่นกล่องดำให้กับคนชุดขาว
ข้าน้อยกลัวว่าภัยจะมาถึงตัว จึงไม่กล้าบอกคุณชายเมื่อครู่ คุณชายโปรดไว้ชีวิตด้วย!"
"คนชุดขาว? ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด?"
เฉินปาหวงหรี่ตาลง
ฝีมือของหลู่ซานไห่สู้บิดาไม่ได้ ดังนั้นต้องเป็นคนชุดขาวที่ฆ่าบิดา
จากนั้น หลู่ซานไห่ก็ค้นพบกล่องดำในตระกูลเฉิน มอบให้กับคนชุดขาว
ในกล่องดำนั้นมีสิ่งใด?
แล้วคนชุดขาวนี้คือใคร?
เฉินปาหวงจมสู่ห้วงภวังค์
สัญชาตญาณบอกเฉินปาหวงว่า การที่หลู่ชิงชิงแต่งกับเขา หลังจากนั้นตระกูลหลู่ยึดตระกูลเฉิน รวมถึงการตายของบิดา ล้วนเกี่ยวข้องกับกล่องดำ
นี่คือโลกที่ยึดถือพลังยุทธเป็นใหญ่ ผู้บำเพ็ญทั้งปวงล้วนปรารถนาทรัพยากรฝึกฝนล้ำค่าเป็นที่สุด
ดังนั้น ในกล่องดำนั้น ต้องมีทรัพยากรฝึกฝนล้ำค่าบางอย่างแน่
หรือแม้แต่ของล้ำค่า!
ต้องตามหากล่องดำนั่นให้เจอ!
แววตาของเฉินปาหวงร้อนแรงขึ้น
เพราะยังไงเสีย เขาก็อยากเป็นผู้แข็งแกร่งสูงสุดเร็วยิ่งกว่าใคร
เพราะเขาไม่อยากให้สามจักรพรรดินีที่ลงมือสังหารเขา ได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
เขาคาดหวังอย่างแรงกล้าว่า สักวันหนึ่งจะได้หวนคืนสู่แดนบน แล้วจัดการสามจักรพรรดินีให้คุกเข่าขอชีวิต
"ดูท่าแล้ว ทุกอย่างต้องรอให้หลู่ซานไห่กลับมา ความจริงถึงจะปรากฏ ก่อนหน้านั้น การเพิ่มพลังฝีมือคือหนทางของราชัน!"
คิดได้ดังนั้น เขามองไปที่เซี่ยวหลาน มุมปากแฝงรอยยิ้ม
ใต้แสงเทียน เซี่ยวหลานงดงามราวต้องมนตร์ ร่างกายพัฒนาอวบอิ่ม ภายใต้ชุดยาวสีน้ำเงินรัดรูป ยิ่งดูอิ่มเอิบเย้ายวน
"คุณชาย..."
เห็นเฉินปาหวงดวงตาค่อยๆ สุกสว่าง เซี่ยวหลานเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ดูท่าคืนนี้ นางต้องกลายเป็นคนของคุณชายแน่แล้ว
ดังนั้นนางจึงตัดสินใจเด็ดเดี่ยว "หากท่านต้องการข้าน้อย ก็มาเถิด! เพียงแต่นี่เป็นครั้งแรกของข้าน้อย ท่าน... ท่านเบาๆ หน่อย..."
"ไว้ก่อนเถิด!"
เฉินปาหวงอุ้มเซี่ยวหลานขึ้นจากเตียงทันที "วันนี้ข้าปลดปล่อยมามากแล้ว ตอนนี้ไม่สนใจ!"
"เช่นนั้นคุณชายสนใจสิ่งใด?"
เซี่ยวหลานถามอย่างหวาดกลัว
"ศิลาวิญญาณ!"
เฉินปาหวงตอบตรงๆ
ศัตรูอยู่เบื้องหน้า เขาต้องการศิลาวิญญาณจำนวนมหาศาลเพื่อยกระดับขั้นบำเพ็ญ
เซี่ยวหลานเม้มริมฝีปาก "ศิลาวิญญาณเป็นของล้ำค่า ข้าน้อยหาไม่ได้..."
"หาไม่ได้?"
แววตาเฉินปาหวงเยียบเย็น "หากเจ้าไม่ได้ ข้าจะจัดการเจ้า!"
เซี่ยวหลานเป็นสาวใช้คนสนิทของหลู่ชิงชิง ดังนั้นเขามั่นใจว่าเซี่ยวหลานต้องรู้ความลับบางอย่างของตระกูลหลู่
"คุณชาย อย่า!"
ใบหน้าน้อยๆ ของเซี่ยวหลานตึงเครียด มองเฉินปาหวงด้วยความตกตะลึง
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด คุณชายที่เคยซื่อๆ บื้อๆ เหตุใดวันนี้ถึงเฉียบแหลมและบารมีถึงเพียงนี้?
ราวกับมหาจักรพรรดิที่ผ่านโลกมามาก มองทะลุแผนการเล็กๆ ในใจนางในแวบเดียว
ดังนั้น นางไม่กล้าปิดบังอีก รีบพูดว่า: "ข้าน้อยพูดหมดแล้ว! ก่อนหน้านี้ข้าน้อยเคยช่วยคุณนายซ่อนศิลาวิญญาณเป็นถุงๆ ไว้ใต้เตียงนี้
นางบอกว่านี่คือสิ่งที่บิดานางเก็บสะสมมาอย่างยากลำบาก หากข้าน้อยแพร่งพรายความลับนี้ นางจะฆ่าข้าน้อย!
ข้าน้อยกลัว จึงไม่กล้าพูดเมื่อครู่!"
"ซ่อนอยู่ใต้เตียงนี้น่ะหรือ?"
เฉินปาหวงตะลึง อดครางฮึ่มไม่ได้: "หลู่ชิงชิงหญิงสารเลว เดิมทีนางวางแผนจะฆ่าข้า แล้วเปลี่ยนตระกูลเฉินเป็นตระกูลหลู่ แต่นางฝันไม่ถึงว่าข้าจะฟื้นคืนชีพ จึงซ่อนศิลาวิญญาณไว้ใต้เตียงข้า!"
ดังนั้น เขาจึงส่งพลังวิญญาณตรงลงไปใต้เตียง กลับลากถุงมิติหนักอึ้งออกมาจากส่วนลึกสุด
เปิดถุงมิติ ข้างในเต็มไปด้วยศิลาวิญญาณ!
มากถึงสองแสน!
เฉินปาหวงยิ้มกว้าง "พ่อตาจอมโฉดของข้า เก็บสะสมศิลาวิญญาณไว้ไม่น้อยเลยนะ!"
ศิลาวิญญาณสองแสนก้อน เพียงพอให้ตระกูลเล็กใช้ได้หนึ่งปี
"ถือเป็นค่าชดเชยที่ตระกูลหลู่ให้ข้าแล้ว!"
ทันใดนั้น เฉินปาหวงก็หมุนเคล็ดวิชาดูดกลืนวิญญาณพิชิตโลกา ดูดซับพลังวิญญาณในศิลาวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง
"หืม?"
ในตอนนี้เอง ทันใดนั้นมีพลังประหลาดสายหนึ่ง ผุดขึ้นในร่างของเฉินปาหวงอย่างลับๆ
"นี่คืออะไร?"
เฉินปาหวงขมวดคิ้วทันที