【อาชีพ: นักเวทศพฝึกหัด】
【ร่างกาย: 6.5】
【จิตใจ: 9.6】
【การทำสมาธิ: ลมหายใจแห่งผู้วายชนม์ (พื้นฐาน 49/50)】
【เวทมนตร์: เวทตรวจหยั่งรู้ชีวิต (ขั้นสูง 285/500)】
【กลิ่นอายแห่งความตาย: 21】
【การกัดกร่อนจากพลังมรณะ: 3%】
ระบบนี้ปรากฏขึ้นในสมองของเซี่ยอันตอนเรียนปีสี่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน หลังจากเขากลับบ้านและช่วยหญิงสาวที่ตกน้ำเอาไว้ แต่กลับถูกเธอที่กำลังดิ้นรนฉุดลงไปใต้น้ำจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ระบบสืบทอดพลังของราชาลิช ทำให้เซี่ยอันกลายเป็นนักเวทศพ...ฝึกหัด
คนทั่วไปมีค่าร่างกายและจิตใจเฉลี่ยอยู่ที่ 5
ดูจากตัวเลขแล้ว สุขภาพของเซี่ยอันดีกว่าคนปกติทั่วไปมาก
วิชาทำสมาธิลมหายใจแห่งผู้วายชนม์ เป็นวิชาพื้นฐานที่สุดของนักเวทศพ ใช้ดูดซับกลิ่นอายแห่งความตาย ซึ่งเป็น “พลังเวท” ที่คอยหล่อเลี้ยงเวทมนตร์เรียกคนตาย
เมื่อมนุษย์เสียชีวิต ร่างของแต่ละคนจะมอบกลิ่นอายแห่งความตายหนึ่งสายให้ดูดซับ
ถ้าไปที่ห้องเก็บศพ เซี่ยอันก็สามารถดูดซับกลิ่นอายแห่งความตายแต่ละสายได้อย่างสมเหตุสมผล
ตอนนี้เหลือกลิ่นอายแห่งความตายอีกเพียงสายเดียว ลมหายใจแห่งผู้วายชนม์ก็จะเลื่อนขั้นแล้ว ถ้าหญิงสาวลูกครึ่งแสนสวยคนนั้นไม่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา ตอนนี้เขาคงเลื่อนขั้นไปแล้ว
เซี่ยอันตั้งตารอผลลัพธ์หลังวิชาทำสมาธิเลื่อนขั้นอย่างมาก
ค่าประสบการณ์สายสุดท้ายที่ทำให้คนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำแทบทนไม่ไหว ทำเอาเขานั่งก็ไม่ติด ยืนก็ไม่เป็นสุข
เซี่ยอันคิดมาตลอดว่าเวทมนตร์เรียกคนตายเป็นศาสตร์ชั่วร้าย ทุกครั้งที่ดูดซับกลิ่นอายแห่งความตายก่อนหน้านี้ เขาจึงรู้สึกขัดแย้งและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
แต่หลังจากวันนี้ ความรู้สึกผิดจาง ๆ ในใจเขาก็หายไปจนหมด
ถ้าไม่มีเวทมนตร์ “ชั่วร้าย” นี้ เขาก็คงช่วยหญิงสาวลูกครึ่งคนนั้นไว้ไม่ได้
พลังไม่มีดีหรือชั่ว อยู่ที่ใจคนจะใช้มันทำอะไร
เวทมนตร์เรียกคนตายก็ใช้รักษาโรคช่วยชีวิตคนได้ ส่วนเวทของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเวทอื่นในการสังหารคน พลังจะเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับว่าใช้มันแบบไหน
ในที่สุดใจก็ปลอดโปร่ง!
แค่หิวนิดหน่อยเท่านั้น
“เซี่ยอัน เจ๋งว่ะ!”
“ได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นสวยมากเลยนะ”
“มีรูปไหม?”
“ทำไมไอ้คางคกถึงเจอสาวสวยได้ทุกทีเลยวะ?”
……
ในกลุ่มแชตของห้อง เพื่อน ๆ ที่ได้ข่าวต่างก็พากันส่งข้อความกันอย่างคึกคัก
มีทั้งคนชม คนอิจฉา คนสงสัย แน่นอนว่าถึงจะมีคนหมั่นไส้ ก็คงไม่มีใครพูดออกมาตรง ๆ
“คางคก” เป็นฉายาที่พวกผู้ชายในห้องตั้งให้เซี่ยอัน
เพราะเขามีบุคลิกหม่นเศร้า แถมยังหล่อสุด ๆ พวกผู้หญิงเลยคิดว่าเขาเป็นเจ้าชายผู้แสนเศร้า
แต่ในปากพวกผู้ชาย เขากลับกลายเป็นเจ้าชายกบ เรียกสั้น ๆ ว่ากบ หรือเรียกกันติดปากว่าคางคก
เซี่ยอันไม่ได้พูดอะไรในกลุ่ม พวกนั้นแค่ระบายอารมณ์กันเท่านั้น ทุกคนโดนส่งเวียนไปฝึกงานตามแผนกต่าง ๆ จนแทบลืมตาไม่ขึ้น ได้แต่หาเรื่องสนุกท่ามกลางความเหนื่อยล้า
เหลืออีกแค่กลิ่นอายแห่งความตายสายเดียวก็จะเลื่อนขั้นแล้ว เซี่ยอันไม่อยากพลาดอย่างยิ่ง
ได้ยินว่ามีคนไข้ในแผนกภูมิคุ้มกันเสียชีวิตอีกคน เซี่ยอันก็ดีใจมาก ก่อนเลิกงานเขาจึงแวะไปห้องเก็บศพอีกครั้ง
ต้องอยู่ห่างจากศพไม่เกิน 1 เมตร ถึงจะดูดซับพลังมรณะได้
เซี่ยอันอาศัยจังหวะทักทายหลิวอา เดินผ่านช่องเก็บศพอย่างแนบเนียน แล้วดูดซับกลิ่นอายแห่งความตายที่แผ่ออกมาจากศพใหม่เข้าไปทันที
ขณะที่กลิ่นอายแห่งความตายไหลทะลักเข้าสู่ร่างราวกับกระแสน้ำ เซี่ยอันก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างในร่างส่งเสียงกึก ราวกับด่านหนึ่งถูกทะลวงผ่าน
【ลมหายใจแห่งผู้วายชนม์ (ขั้นสูง 0/200)】 ตัวอักษรกะพริบวูบวาบ
สมองของเซี่ยอันปลอดโปร่งขึ้น พลังจิตเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ชั่วพริบตานั้นเขารู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
พลังจิต +5 กลายเป็น 14.6 เพราะค่าสถานะเพิ่มขึ้น ตอนนี้เขาจึงรู้สึกเหนื่อยน้อยลงด้วย
ค่าร่างกายเปลี่ยนแปลงไม่มาก เพิ่มขึ้นเพียง 0.5 กลายเป็น 7 ร่างกายยังคงเหนื่อยล้าเหมือนเดิม
แต่การกัดกร่อนจากพลังมรณะกลับพุ่งขึ้น 5% จนแตะ 8%
ใต้แสงไฟ ผิวของเซี่ยอันดูซีดขาวขึ้นอีกเล็กน้อย รูปร่างก็ผอมเพรียวลง ทว่ากลับเปล่งประกายแวววาวประหลาดคล้ายเครื่องเคลือบสีขาวเย็นเยียบ
“ต้องใช้ยากดอาการไว้ ไม่งั้นผิวจะขึ้นจุดดำแล้วเน่าเสียไปทั่ว เฮ้อ ยังไงก็ต้องใช้เงินอยู่ดี ไปยืมเสี่ยวเหยาก่อนแล้วกัน!”
เซี่ยอันรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย แล้วพึมพำกับตัวเอง
เขารีบลาหลิวอา ก่อนวิ่งออกจากห้องเก็บศพอย่างรวดเร็ว
ยืมเงิน
เสี่ยวเหยาเป็นลูกคนรวย บ้านทำโรงงานยา พอเซี่ยอันเอ่ยปากขอยืมก็โอนให้ 3,000 หยวนอย่างไม่ลังเล
เซี่ยอันรับเงิน ซื้อยา กดสั่งซื้อ ทุกอย่างเสร็จในรวดเดียว
การเลื่อนขั้นของลมหายใจแห่งผู้วายชนม์ยังมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ เหมือนปลดล็อกอะไรบางอย่าง หลังจากสั่งซื้อยาแล้ว เซี่ยอันถึงเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาตรวจดูอย่างละเอียด
เป็นอย่างที่คิด เพราะลมหายใจแห่งผู้วายชนม์เลื่อนขั้น ระยะดูดซับกลิ่นอายแห่งความตายจึงขยายเป็น 20 เมตร
ถ้าอยู่ในระยะ 20 เมตร เซี่ยอันก็ดูดซับได้ทุกเมื่อ
ดีเลย ต่อไปไม่ต้องหาข้ออ้างต่าง ๆ เพื่อเข้าไปในห้องเก็บศพแล้ว แค่เดินวนอยู่หน้าห้องก็พอ
ตรงด้านล่างสุดของหน้าต่างระบบ เซี่ยอันเห็นตัวเลือกปลดล็อกสองสามรายการกำลังกะพริบ
【แยกเนื้อและเลือด ปลดล็อกได้ ใช้กลิ่นอายแห่งความตาย 50 หน่วย】
【คืนชีพโครงกระดูก ปลดล็อกได้ ใช้กลิ่นอายแห่งความตาย 50 หน่วย】
【มือของนักเวท ปลดล็อกได้ ใช้กลิ่นอายแห่งความตาย 50 หน่วย】
มีเวทมนตร์ใหม่ให้ปลดล็อก 3 อย่าง เซี่ยอันยังไม่รู้รายละเอียดของพวกมัน
น่าเสียดายที่ตอนนี้เขามีกลิ่นอายแห่งความตายแค่ 22 หน่วย ยังห่างจาก 50 อีกมาก ดูไปก็ไม่มีประโยชน์
ช่างมันเถอะ เขาทำงานล่วงเวลาติดต่อกันจนเหนื่อยมาทั้งวัน สิ่งสำคัญที่สุดคือกลับไปกินข้าวแล้วนอน พอตื่นขึ้นมาค่อยดูก็ไม่สาย
เซี่ยอันเดินออกจากประตูใหญ่ของแผนกผู้ป่วยนอกพร้อมกับใต้ตาดำคล้ำ แล้วก็เห็นรถอาวดี้เอห้าสีแดงคันคุ้นตาจอดอยู่หน้าทางเข้าโรงพยาบาล
ยังไม่ทันที่เซี่ยอันจะเดินไปถึงรถ ประตูรถอาวดี้ก็เปิดออก หลินลั่วส่งยิ้มสดใส ก่อนมายืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างงดงาม
หลินลั่วคือหญิงสาวที่เซี่ยอันช่วยไว้ตอนตกน้ำ เธอสวย ใจดี แต่งตัวทันสมัย หลังจากได้รับความช่วยเหลือ เธอก็ปักใจอยู่กับเซี่ยอัน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลินลั่วมาดักรอเซี่ยอันหน้าประตูโรงพยาบาลในเครือ
หลินลั่วมัดผมหางม้าสูง สวยเหมือนเคย สวมกางเกงโยคะเอวสูงสีเทาควัน รูปร่างสูงเพรียว รอยยิ้มงดงามพอดิบพอดี
พอเห็นเซี่ยอัน ดวงตาของหลินลั่วก็เป็นประกาย ไฝใต้ตาขวาของเธอขยับไหวอย่างมีชีวิตชีวา ราวกับแปลกใจและยินดีที่เซี่ยอันดูหล่อขึ้นกว่าเดิมอีกนิด
“ดูแลผิวยังไงเหรอ ขาวกว่าพี่อีกนะ”
หลินลั่วเดินเข้ามาอย่างร่าเริง คำแรกที่พูดออกมาก็คือคำชมปนความอิจฉา
“พี่ครับ นี่เรียกว่าขาวเหรอ นี่มันอดนอนทำงานล่วงเวลาจนเลือดฝาดหายต่างหาก!”
เซี่ยอันพูดไม่ออก
นี่มันซีดเผือดเพราะถูกพลังมรณะกัดกร่อน จะบำรุงผิวอะไรล่ะ นักเวทศพต้องดูแลผิวด้วยหรือไง?
เซี่ยอันใช้เวทตรวจหยั่งรู้ชีวิตมองหลินลั่วตามความเคยชิน
ดีมาก แสงสีเขียวมรกตไหลเวียนอย่างราบรื่น สุขภาพแข็งแรงดี
ร่างกายที่แข็งแรงคือวัตถุดิบชั้นดีสำหรับนักเวทศพ
ถุย ๆ ๆ!
เซี่ยอันแอบด่าตัวเองในใจ เจอผู้หญิงสวยขนาดนี้แล้วคิดเรื่องดี ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง ทั้งหมดเป็นเพราะเวทตรวจหยั่งรู้ชีวิตแท้ ๆ
เวทตรวจหยั่งรู้ชีวิตเป็นเวทมนตร์ที่ระบบมอบให้ หลังใช้แล้วจะมองเห็นระดับสุขภาพของเป้าหมายได้โดยตรง ช่วยให้นักเวทศพเลือกเนื้อและกระดูกได้ง่ายขึ้น
ในมุมมองของเวทตรวจหยั่งรู้ชีวิต สีที่แสดงจะแตกต่างกันไปตามระดับสุขภาพ
สุขภาพดีมากจะเป็นสีทอง ปกติจะเป็นสีเขียว สุขภาพต่ำกว่าปกติจะเป็นสีขาว กำลังป่วยจะแสดงเป็นสีเทา ส่วนแสงสีดำที่หยุดนิ่งไม่ไหลเวียนหมายถึงคนตาย
ตอนอยู่ในห้องเก็บศพ เซี่ยอันเห็นว่าศพหญิงสาวแสนสวยมีสีเทาเข้ม ไม่ใช่สีดำ จึงรู้ว่าเธอยังไม่ตาย
“ทำงานล่วงเวลาจนเหนื่อยใช่ไหม? ไปเถอะ พี่เลี้ยงของอร่อยเอง”
หลินลั่วหัวเราะคิกคักเพราะคำพูดของเซี่ยอัน ก่อนจับมือเขาแล้วจะพาขึ้นรถ
“จะดีเหรอครับ?”
ทั้งที่ท้องร้องโครกครากมานานแล้ว แต่เซี่ยอันก็ยังเผลอปฏิเสธออกไป นี่มันศักดิ์ศรีบ้าบออะไรกันเนี่ย