ผู้หญิงคนนี้ใจดำอำมหิต ตอนที่ทำร้ายกู้ชิงชิงเมื่อครู่ยังไม่เห็นจะออมมือเลย
กู้เทียนชื่อเลียริมฝีปาก “แกจะขู่ใคร? ถ้าไม่มีตระกูลกู้คอยคุ้มกะลาหัว ใครจะต้องเข้าโรงพักก็ยังพูดยาก”
“เทียนชื่อ ยังไงหนิงหนิงก็เป็นพี่สาวของลูกนะ ต่อให้ตัดขาดกับตระกูลกู้แล้ว พวกเธอก็ยังเป็นพี่น้องกันอยู่ดี
เราเห็นขอทานยังให้เงินสองเฟินเลย เสื้อผ้ากับเครื่องประดับพวกนี้ก็อย่าไปคิดเล็กคิดน้อยเลย ตระกูลกู้ไม่ได้ใจแคบขนาดนั้น”
ไป๋โหรวแสร้งทำเป็นดุกู้เทียนชื่อ แต่ความดูแคลนและรอยยิ้มเยาะในน้ำเสียงกลับปิดไม่มิด
“แม่พูดถูก ของพวกนี้ก็ถือว่าให้ทานขอทานแล้วกัน รีบไสหัวไปซะ!”
กู้เทียนชื่อเข้าใจความหมายของแม่แท้ ๆ แม้ในใจจะไม่เต็มใจ แต่ก็ยังโบกมืออย่างรังเกียจสองสามที
ต่อไปเขามีโอกาสสั่งสอนนังสารเลวนี่อีกเยอะ
พ่อกู้ไม่พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ ปล่อยให้แม่ลูกไป๋โหรวเยาะเย้ยกู้หนิงตามใจ
แม้แต่ตอนที่กู้เทียนชื่อดูถูกเธอด้วยการบังคับให้ถอดเสื้อผ้า พ่อกู้ก็ยังไม่คิดห้าม
เขาไม่สนใจเลยว่ากู้หนิงจะถูกปฏิบัติอย่างไร หากเดินออกจากตระกูลกู้ไปทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่า
กู้หนิงเตะกู้เทียนชื่อที่เข้ามาผลักไสเธออย่างแรง จนเขากระเด็นไปไกลสองเมตร
มิติบ่อน้ำวิญญาณนี่ไม่เลวเลยจริง ๆ เธอรู้สึกว่าตัวเองมีแรงมากขึ้นอีกไม่น้อย เตะคนสักคนไม่เห็นต้องออกแรงอะไรมาก
“คุณเตือนฉันได้ดี บ้านหลังนี้เป็นชื่อฉัน คนที่ควรไสหัวไปก็คือพวกคุณต่างหาก”