ระหว่างร่วงลงไป
เฉิงฉีมองเห็นชัดเจนว่าเบื้องล่างเป็นพื้นที่กว้างใหญ่ มืดสลัวและพร่าเลือน
หานไจ่พิงอยู่หน้าประตูบานใหญ่สีทองหม่น
กะจากสายตา ประตูบานนั้นทั้งหนาและแข็งแรง คงไม่ใช่ปัญหาสำหรับการกันหนูสังหาร
หุ่นยนต์ซ่อมแซมขนาดจิ๋วลอยนำหน้าเข้าไปในแผงป้อนรหัสข้างประตู ร่างของมันพร่าเลือนราวกับควัน
จากนั้น
เฉิงฉีร่อนลงใกล้พื้น พลิกตัวกลางอากาศเพื่อลดแรงกระแทก ก่อนลงถึงพื้นด้วยเข่าข้างเดียว
แล้วเขาก็ยืนอยู่หน้าประตูโลหะผสม เงยหน้ามองขึ้นไปกลางอากาศ
หนูสังหารนับไม่ถ้วนทะลักลงมาราวกับจะกลืนกินฟ้าดิน
ทันใดนั้น
“น้ำตกหนูสังหาร” กลางอากาศก็แยกออกเป็นสองฝั่ง ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก
เงาดำขนาดมหึมาพุ่งออกมาจากฝูงหนู!
รูม่านตาของเฉิงฉีหดวูบ «นั่นอะไร หนูตัวใหญ่ขนาดนั้น... ราชาหนูสังหารหรือ?!»
หนูสังหารตัวนั้นกลางอากาศมีขนสีแดงทั้งตัว ขนาดน่าจะยาวเกิน 4 เมตร มองพร่า ๆ แล้วตัวใหญ่พอ ๆ กับแรด!
ยังมีตัวประหลาดแบบนี้อีกเรอะ?!
แต่ในวินาทีถัดมา เฉิงฉีก็รู้ว่าตัวเองคิดตื้นไป หนูสังหารขนแดงตัวนั้นไม่ใช่ราชาหนู เพราะในไม่กี่วินาทีต่อมา หนูสังหารขนแดงขนาดมหึมาอีกหลายร้อยตัวก็ทะลักออกมา
พวกมันน่าจะเป็นหนูชั้นยอดอะไรทำนองนั้น!
«กำลังจัดทำแผนตรวจซ่อม»