เอาชีวิตรอดบนดาวร้าง: รวมขยะชนิดเดียวกัน สร้างอุปกรณ์ใหม่

ตอนที่ 98 อนาคตของอารยธรรมฉี

8 นาที· 1.9K คำ

ดาวอัลฟาคนครึ่งม้า

หรือก็คือเขตดวงดาวที่【ซากเรืออับปาง】ตั้งอยู่ ห่างจากโลก 4.24 ปีแสง

ยานรบอวกาศหลิงซื่อของเฉิงฉีต้องใช้เวลาเดินทาง 21 ปี จึงจะไปถึงดาวอัลฟาคนครึ่งม้าด้วยความเร็ว 2% ของความเร็วแสง

ไม่ว่าจะอยู่ภายในกำแพงที่สี่หรือภายนอกกำแพงที่สี่

ระยะทางและความเร็วที่ต้องใช้เดินทางล้วนเท่ากัน

จักรวาลกว้างใหญ่ไพศาล หน่วยวัดในชีวิตประจำวันของมนุษย์อย่างเมตรหรือกิโลเมตรไม่อาจใช้อธิบายขนาดของจักรวาลได้เลย

ปีแสง

เป็นหน่วยวัดระยะทางที่ใช้กันทั่วไปในจักรวาล หมายถึงระยะทางที่แสงเดินทางในเวลาหนึ่งปี หรือประมาณ 940 ล้านกิโลเมตร

“ฮะ ๆ”

“แค่ 21 ปีเอง ตอนนั้นฉันคงยังแข็งแรงกระฉับกระเฉงแน่”

“ฮือ ๆ ๆ...”

“ดูฉันสิ ไม่เคยเห็นโลกกว้างเลยจริง ๆ”

เฉิงฉียืนอยู่บนสะพานเดินเรือ แค่พูดกับตัวเองแก้เบื่อเท่านั้น ที่จริงแล้วเขากำลังค้นดูความทรงจำของฮวาคุนหลุน เพื่อหาแหล่งเชื่อมต่อประตูดวงดาวแบบกำหนดทิศทาง

ความจริงแล้ว ไม่มียานอวกาศของมนุษย์ลำไหนโง่พอจะเดินทางเป็นระยะทาง 4.2 ปีแสงจริง ๆ

เหตุผลที่มนุษย์ก้าวเข้าสู่ยุคจักรวาลอันกว้างใหญ่ ไม่ใช่เพราะกำเนิดยานอวกาศ แต่เป็นเพราะกำเนิดประตูดาว

ประตูดาวคือทางลัดในจักรวาล

ส่วนเหตุใดมนุษย์จึงติดตั้งประตูดาวนับไม่ถ้วนทั่วจักรวาลได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่ร้อยปี นี่เป็นความลับที่ทางการปกปิดอย่างเข้มงวด มีข่าวลือว่ามนุษย์ยอมสละบางสิ่ง แล้วจึงได้รับความช่วยเหลือจากอารยธรรมชั้นสูง

ยังต้องใช้เวลาเดินทางอีก 5 ชั่วโมงกว่าจะถึงสถานีศูนย์กลางประตูดาวที่ใกล้ที่สุด

นี่เป็นระยะทางที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

“นี่มันตัวอะไรเนี่ย?”

ภายในสะพานเดินเรือ หานไจ่จ้องหลิงเขม็ง

หลิงยังคงอยู่ในรูปลักษณ์โครงกระดูกสีน้ำเงินร่างสูงใหญ่ แต่ตอนนี้มันนั่งอยู่บนขั้นบันไดเซรามิก ข้อศอกขวาวางบนเข่า มือโค้งงอเล็กน้อยรองคาง ศีรษะก้มต่ำ ดวงตาว่างเปล่ามองไปข้างหน้า

ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของหานไจ่กะพริบ “รูปปั้นนักคิดเหรอ?”

เฉิงฉีเองก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจ จึงเดินเข้าไปใกล้แล้วจ้องหลิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป