หลังจากกลับมาถึงหมู่บ้าน หลี่จู่เกินก็เริ่มคุยโวว่าเขาขายองุ่นทำเงินได้มากมาย
เขายังบอกอีกว่าเจอช่องทางขายที่มั่นคงแล้ว จะพาชาวบ้านปลุกองุ่นด้วยกัน
พอปลูกเสร็จ ชาวบ้านไม่ต้องกลัวขายไม่ออก เขารับซื้อทั้งหมด ขายเอง พาทุกคนรวยไปด้วยกัน
หลี่จู่เกินลิ้นทองหว่านล้อมเก่งแถมมีอำนาจผู้ใหญ่บ้าน คนทั้งหมู่บ้านก็เลยปลูกองุ่นตามเขาหมด
แต่พอสิ้นฤดูเก็บเกี่ยว ชาวบ้านถึงเจอปัญหา
องุ่นตงหลิวในเมืองขายดีเป็นพลุแตก ราคาก็สูงจริง แต่ราคาที่หลี่จู่เกินรับซื้อกลับไม่ได้สูงเท่าไหร่
คิดดูแล้วก็ไม่ต่างจากปลูกข้าว
แต่พื้นที่ก็ทำไร่องุ่นไปแล้ว ถ้าจะเปลี่ยนไปปลูกอย่างอื่นกลางคัน ต้นทุนก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก
ชาวบ้านบางคนสงสัยหลี่จู่เกินหลอกลวง แต่หลี่จู่เกินก็เอาใบเสร็จมาให้ดู แล้วบอกให้ชาวบ้านไปถามในเมืองได้ตามสบาย
ชาวบ้านถึงยอมเชื่อ
แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นหรอก
เห็นหลี่จู่เกินหวาดกลัวสุดขีด มุมปากอู๋ฉีก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มแห่งชัยชนะ
"หลี่จู่เกิน นายรับซื้อในหมู่บ้านสามหยวนต่อชั่ง แต่ขายให้ฉันสี่หยวนห้าสิบ! แล้วใบเสร็จที่ฉันออกให้ก็ยังสามหยวนต่อชั่ง"
"ผลผลิตองุ่นหมู่บ้านนายเยอะขนาดนี้ ชั่งละหนึ่งหยวนห้าสิบ นายก็กำไรต่างหาก"
"นายขายมาหลายปี รวยเละ ทีฉันเองก็ไม่เคยขาดทุนให้นายเลยนะ?"