ผลของของเหลววิเศษนั้นเหนือความคาดหมายของหวังฉางเฟิงเสียอีก
ก่อนหน้านี้เขายังกลุ้มใจเรื่องเงินค่ายา พอขายองุ่นพวกนี้ได้ก็ต้องมีเงินซื้อยาแน่
คิดได้ดังนั้น หวังฉางเฟิงก็มีแรงฮึกเหิมเต็มตัว รีบไปถอนหญ้าในร่ององุ่นอีกสองร่อง แล้วรดของเหลววิเศษจนทั่ว
เสร็จแล้วถึงวิ่งกลับบ้าน
เขาอยากเก็บองุ่นที่กลายพันธุ์พวกนี้ก่อน แล้วค่อยเอาไปขายในอำเภอ
มีของเหลววิเศษติดตัว รวยแค่เรื่องเวลา แต่โรคของพี่สะใภ้รอไม่ได้
กลับถึงบ้าน หวังฉางเฟิงหิ้วตะกร้าไม้ไผ่ใบใหญ่สองใบ ไปที่แปลงเก็บองุ่นทั้งหมด
หวังฉางเฟิงวิ่งเข้าออกอยู่หลายรอบ จนขนองุ่นที่สุกดีแล้วมาไว้ในห้องใต้ดินจนหมด
มองดูฟ้า คิดว่าไป๋หย่าฉินคงตื่นแล้ว หวังฉางเฟิงจึงเตรียมเข้าบ้านไปจัดเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนให้พี่สะใภ้
ไป๋หย่าฉินไม่ได้สายตาไม่ดีมาตั้งแต่เกิด ไม่เหมือนคนตาบอดสนิทที่ชินกับการดูแลตัวเองมาตั้งแต่เด็ก