ตอนอายุ 6 ขวบ เซียวรั่วเสวี่ยเล่นม้าหมุนในสนามเด็กเล่น แล้วตกจากม้าหมุนเพราะดีใจเกินไป ตอนนั้นมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาช่วยเธอไว้ ตั้งแต่นั้นมา เธอก็เก็บเด็กผู้ชายคนนั้นไว้ในใจ
แต่หลังจากนั้น เธอก็ไม่เคยเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาใสซื่อคนนั้นอีกเลย ค้นหามาหลายปีก็ไม่มีวี่แววใดๆ
ตอนนี้ต้องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลหลิน เธอจะยอมได้อย่างไร
เซียวอวิ๋นซินพูดว่า "เรื่องนี้ตกลงกันเท่านี้ สามวันต่อจากนี้ฉันจะไปตระกูลหลิน หาวันดีๆ มาหนึ่งวัน แล้วค่อยหมั้นหมายกัน"
การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูล ไม่มีเรื่องนิสัยเข้ากันหรือไม่เข้ากัน การแต่งงานของพวกเขาก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลเท่านั้น อย่างอื่นไม่สำคัญ
"พ่อ ผมไม่เห็นด้วย ถ้าน้องสาวไม่อยากแต่ง ก็ถอนหมั้นซิ ตระกูลหลินก็ไม่ใช่ตระกูลใหญ่โตอะไร หลินฟานคนนั้นก็แค่ศิษย์นอกของสำนักเทียนเจี้ยน จะมีวิชาอะไร?"
ศิษย์นอกของสำนักเทียนเจี้ยน ก็เหมือนกับคนรับใช้ หลินฟานเป็นคนรับใช้มาตั้งแต่เด็ก ไม่ได้รับการศึกษาที่ดี ไม่มีทรัพยากรวิเศษหล่อเลี้ยง แค่รอดชีวิตกลับมาได้ก็เก่งแล้ว อย่าหวังว่าเขาจะเป็นนักรบได้
ได้ยินคำพูดของเซียวหลิงฮุย เซียวรั่วเสวี่ยตาเป็นประกาย เธอทำสัญญาณมือให้เซียวหลิงฮุย: พี่ชาย ขอบคุณนะ
เซียวอวิ๋นซินโกรธ "ห้ามเกรงใจ! นี่เป็นการหมั้นหมายที่ตระกูลเซียวและตระกูลหลินตกลงกันไว้นานแล้ว จะพูดไม่เอาแล้วไม่เอาได้อย่างไร อีกอย่าง น้องสาวเธอก็ 18 แล้ว ถ้าปล่อยไปอีก ใครจะแต่งงานกับเธอ?"
เซียวรั่วเสวี่ยได้ยินแล้วสีหน้าเศร้าลงทันที ใช่แล้ว ตัวเองรอคอยเด็กผู้ชายคนนั้นมาตลอด ถ้าหาเจอจริงๆ เขาจะยอมแต่งงานกับตัวเองไหม?
เพราะเสียงของเธอได้รับบาดเจ็บ พูดไม่ได้ไปตลอดชีวิต และบนหน้าก็มีรอยแผลเป็น ผู้ชายปกติคงไม่แต่งงานกับเธอ
เย่ชุนหลานปลอบว่า "หลิงฮุย ตอนนี้รั่วเสวี่ยแค่หมั้นหมาย ยังห่างไกลจากแต่งงาน ต่อให้เธอหาคนที่เหมาะสมเจอจริงๆ ค่อยถอนหมั้นกับตระกูลหลินก็ไม่สาย"
การหมั้นหมายระหว่างเซียวรั่วเสวี่ยกับหลินฟาน จะผูกผลประโยชน์ของทั้งสองตระกูลเข้าด้วยกัน และยังให้เซียวรั่วเสวี่ยกับหลินฟานได้อยู่ด้วยกันไปเรื่อย ๆ ถ้าพวกเขามีความรักกัน ตอนแต่งงานก็จะเป็นไปตามธรรมชาติ
คนสองคนขอเพียงได้อยู่ด้วยกัน ต้องมีความรักเกิดขึ้นแน่นอน
ขอเพียงหลินฟานหน้าตาไม่แย่มาก เซียวรั่วเสวี่ยแต่งงานไป ต้องมีความสุขแน่
เธอไม่หวังให้เซียวรั่วเสวี่ยได้แต่งงานกับผู้ชายที่ยิ่งใหญ่ แค่เธอปลอดภัยและมีความสุขก็พอแล้ว
เซียวหลิงฮุยพูดอย่างไม่พอใจ "หมั้นก็ไม่ได้! หมั้นหมายก็เหมือนแต่งงานแล้ว ต่อไปรั่วเสวี่ยจะไปแต่งงานกับใคร?"
เย่ชุนหลานพูด "ใครบอกว่าหมั่นแล้วถอนไม่ได้? หย่าร้างแล้วยังแต่งใหม่ได้เลย"
เซียวอวิ๋นซินตะคอก "พวกคุณพูดอะไรกัน! ผู้หญิงตระกูลเซียว ต้องซื่อสัตย์ต่อสามีเดียว"
เขาเป็นนักรบระดับ 8 ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งแล้ว เสียงตะคอกนี้ส่งพลังภายใน สั่นสะเทือนจนเซียวหลิงฮุยหูอื้อ
เซียวหลิงฮุยพูดอย่างระมัดระวัง "พ่อ พวกเราไม่เคยเห็นหลินฟานเลย ควรไปสืบดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจดีไหม? ยังไงก็มีเวลาสามวัน หลินฟานก็ไม่เคยเห็นรั่วเสวี่ย ให้พวกเขาเจอกันก่อน อาจจะตระกูลหลินยอมถอนหมั้นก็ได้"
"ตระกูลหลินอยากจะประจบตระกูลเซียว จะยอมถอนหมั้นได้อย่างไร?"
"ถ้าหลินฟานไม่ยอมแต่งจริงๆ ตระกูลหลินก็ได้แต่ปล่อยไป"
เย่ชุนหลานพูด "หลิงฮุย เธอจัดการให้รั่วเสวี่ยกับหลินฟานได้เจอกันหน่อย"
เธอไม่รู้ว่า ตอนนี้หลินฟานกำลังมองอยู่ที่หน้าต่าง
ถ้าไม่ดูที่หน้า เซียวรั่วเสวี่ยก็สมคำว่าสวยระดับชาติจริงๆ แต่ถ้าเห็นกระและรอยแผลเป็นบนหน้า ก็ดูไม่งามเท่าไหร่
ส่วนโรคใบ้ของเซียวรั่วเสวี่ย รักษาได้...
และรอยแผลเป็นบนหน้าเธอ... ฮี่ฮี่ ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจจริงๆ
เช้าวันรุ่งขึ้นเก้าโมง หลินฟานมาถึงโรงน้ำชาชิงเหอตรงเวลา เขาได้รับแจ้งว่า วันนี้ต้องมาพบกับเซียวหลิงฮุย บุตรชายคนโตของตระกูลเซียวที่โรงน้ำชา
เซียวหลิงฮุยเป็นนักรบระดับ 7 แกร่งกว่าหลินเจ๋อเฉิงอีก ในรุ่นหนุ่มสาว เซียวหลิงฮุยเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด
เมื่อถึงห้องส่วนตัวชั้นสอง หลินฟานเคาะประตู เซียวหลิงฮุยและเซียวรั่วเสวี่ยมาถึงแล้ว
วันนี้เซียวรั่วเสวี่ยใส่แว่นตากันแดดและหน้ากาก ปิดหน้ามิดชิด ถึงจะยืนอยู่ตรงข้ามก็มองไม่เห็นหน้าตา
ส่วนหุ่นเพรียวบางของเธอ ไม่อาจปกปิดได้แม้จะพยายามแค่ไหน
"คุณเซียวคนโต ใช่ไหม ผมหลินฟาน นี่คงจะเป็นคุณเซียวคนเล็กสินะ"
หลินฟานดูมั่นใจและสง่างาม เขาใส่ชุดลำลองวันนี้ ดูเป็นหนุ่มแดดแรง
"หลินฟาน ตอนนี้เธอเป็นนักรบระดับเท่าไหร่?"
ถ้ามองแค่รูปร่าง หลินฟานก็ตรงกับความคาดหวังที่เขามีต่อน้องเขยในอนาคต ถ้าหลินฟานเป็นนักรบ เขาอยากจะเกลี้ยกล่อมเซียวรั่วเสวี่ยเปลี่ยนใจจริงๆ
เพราะผู้หญิงคนหนึ่ง ได้แต่งงานกับผู้ชายหล่อเหลาแบบนี้ ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งแล้ว
"ผมไม่ใช่นักรบ"
หลินฟานเป็นขั้นเทพเซียน จะเป็นนักรบได้อย่างไร เขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นนักรบด้วย ตรงไปบำเพ็ญเพียรไม่ได้หรือ?
เซียวหลิงฮุยพูดเย็นชา "ไม่ใช่นักรบ? แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรจะแต่งงานกับน้องสาวฉัน? เวลาเจอปัญหา ก็ให้รั่วเสวี่ยออกหน้าแทนเธอหรือไง?"
"คุณเซียวคนโต นี่คือคุณหนูใหญ่ตระกูลเซียวใช่ไหม ขอคุยกันสองคนได้ไหม? จะคบกันได้หรือไม่ เราสองคนต้องรู้เอง"
หลินฟานไม่อยากฝืนใจใคร เมื่อคืนที่คฤหาสน์ตระกูลเซียว เขาเห็นท่าทีของเซียวรั่วเสวี่ยแล้ว
เขาหวังว่าเซียวรั่วเสวี่ยจะให้คำตอบกับเขาต่อหน้า ถ้าเธอไม่ยอมแต่งงานกับเขา เขารับรองว่าจะไม่รบกวน
เซียวหลิงฮุยพูดเย็นชา "เธอไม่ใช่นักรบ ไม่มีสิทธิ์แต่งงานกับน้องสาวฉัน"
"งั้นแปลว่าตระกูลเซียวไม่คิดจะเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลหลิน? ถ้าพวกคุณขอถอนหมั้น ผมยอมแน่นอน"
"ไม่ ควรเป็นตระกูลหลินของพวกคุณที่ขอถอนหมั้น"
วันนี้เซียวหลิงฮุยมาหาหลินฟาน ก็เพื่อให้เขาถอนหมั้น เขาเกลี้ยกล่อมเซียวอวิ๋นซินไม่ได้ แล้วจะเกลี้ยกล่อมหลินฟานกับตระกูลหลินไม่ได้หรือ?
หลินฟานพูด "งั้นก็ได้ ไปบอกพ่อผมเถอะ ไม่มีอะไรแล้วผมไปก่อน"
ในเมื่อตระกูลเซียวไม่ยอมเชื่อมสัมพันธ์ เขาก็ไม่จำเป็นต้องรบกวน
มากที่สุดก็แค่ไม่ได้บ้านหรู ไม่ได้รถ ไม่ได้ค่าตั้งรกรากที่เหลือ
เช้านี้ เพื่อให้เขายอมมาโรงน้ำชาชิงเหอ หลินเจ๋อเฉิงโอนเงินให้เขาอีก 400,000 หยวน นอกจากวีแชท อาลีเพย์ก็โอนให้ด้วย
ตอนนี้กฎระเบียบการเงินเข้มงวด แต่ละคนรับเงินได้วันละ 200,000 หยวนเท่านั้น
ถ้ากลับไปบอกว่าจะถอนหมั้น คงไม่ได้เงินอีกต่อไป
เซียวรั่วเสวี่ยก็ดึงแขนเซียวหลิงฮุย แล้วทำสัญญาณมือ "พี่ชาย ออกไปก่อน ฉันขอคุยกับเขา"
"เขาดูภาษามือไม่ออก มีอะไรให้คุยกัน?"
เซียวรั่วเสวี่ยชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือ หมายความว่าจะใช้โทรศัพท์คุยกับหลินฟาน
"ก็ได้"
หลังจากเซียวหลิงฮุยออกไป หลินฟานกับเซียวรั่วเสวี่ยก็เพิ่มเพื่อนกัน
หลินฟานถาม "พี่ชายเธอไม่อยากให้เธอแต่งงานกับฉัน เพราะฉันไม่ใช่นักรบใช่ไหม?"
เซียวรั่วเสวี่ย: นี่คือโลกแห่งการต่อสู้ ถ้าเธอไม่ใช่นักรบ ก็ไม่สามารถเข้าสู่สังคมชั้นสูงได้
หลินฟาน: "แล้วเธอจะยอมแต่งงานกับฉันไหม?"
จริงๆ เขารู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ยังอยากให้เซียวรั่วเสวี่ยพูดออกมา โดยเฉพาะในรูปแบบตัวอักษร