เหตุการณ์พลิกผันนี้ทำให้จูเยี่ยนเยี่ยน ผู้ชม และคนในกลุ่มสังเกตการณ์ต่างตกตะลึง ครั้นได้สติกลับมาก็พากันเดือดดาลอย่างหนัก
“ปีเตอร์ นายบ้าไปแล้วหรือไง!” จูเยี่ยนเยี่ยนตะโกนเสียงดัง สีหน้าดูแย่มาก
ส่วนผู้ชมต่างพากันด่าปีเตอร์และผู้ชมจากรัฐเต้าเต๋อในช่องข้อความถ่ายทอดสด
กลุ่มสังเกตการณ์และผู้นำประเทศหัวเองก็โทรศัพท์ไปยังกลุ่มสังเกตการณ์กับผู้นำของรัฐเต้าเต๋อ เพื่อประณามและตำหนิการกระทำดังกล่าว
พูดตามตรง ทั้งกลุ่มสังเกตการณ์ ผู้นำ และผู้ชมของรัฐเต้าเต๋อต่างก็โกรธกับการกระทำของปีเตอร์ไม่น้อย
เพราะพวกเขาเองก็ไม่คิดว่าเขาจะยกปืนเล็งใส่โม่ฉีหลิน!
เขากล้าทำได้อย่างไร?
ต้องรู้ว่าฝีมือของโม่ฉีหลินก็เห็นกันอยู่ ถ้าเขายิงนัดเดียวฆ่าโม่ฉีหลินได้ก็ดีไป แต่หากฆ่าไม่สำเร็จ คนที่เดือดร้อนก็คือรัฐเต้าเต๋อทั้งประเทศ พวกเขาไม่เพียงจะถูกประเทศหัวกดดัน แต่ยังต้องรับบทลงโทษจากเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติด้วย!
ดังนั้น กลุ่มสังเกตการณ์ ผู้นำ และผู้ชมของรัฐเต้าเต๋อจึงระบายความโกรธที่ได้รับจากปีเตอร์ รวมถึงจากกลุ่มสังเกตการณ์ ผู้นำ และผู้ชมของประเทศหัวใส่ครอบครัวของปีเตอร์ทั้งหมด
ชั่วขณะนั้น โลกแห่งความเป็นจริงก็เดือดพล่านไปทั่ว
มีเพียงโม่ฉีหลินที่สีหน้าไม่เปลี่ยน แค่หรี่ตาลงอย่างอันตราย
“ฉันไม่ได้บ้า ฉันปกติดี รีบเอายาแก้พิษมาให้ฉัน!” ปีเตอร์จ้องจูเยี่ยนเยี่ยนด้วยแววตาเย็นชา
จูเยี่ยนเยี่ยนไม่หวั่นไหว “นายก็ไม่ได้โดนพิษ จะเอายาแก้พิษไปทำไม?”