“อย่าคิดฟุ้งซ่านสิ มีแค่ฉันคนเดียวที่โรงแรม!” หลินซูหว่านปรายตามองเฉินซานเหอ ก่อนอธิบายต่อว่า “ตอนนี้ฉันจะไปบริษัท มีธุระอะไรไว้กลับบ้านค่อยคุยกันนะ”
หวังอันหนิงยังไม่ทันได้ซักถามต่อ หลินซูหว่านก็ตัดสายไปแล้ว
“ไปส่งฉันที่บริษัท”
เฉินซานเหอตั้งใจจะพูดเรื่องลาออก แต่พอคิดอีกทีก็รู้สึกว่าไม่เหมาะ
เพิ่งนอนกับเธอไปอีกครั้ง พออ้าปากก็พูดเรื่องลาออก ดูจะไม่ค่อยเข้าท่าสักเท่าไร!
“ได้”
เฉินซานเหอลุกขึ้น เผยให้เห็นรูปร่างกำยำราวกับรูปสลัก ที่จริงเมื่อก่อนเฉินซานเหอมีแค่กล้ามเนื้อเล็กน้อยเท่านั้น
แต่หลังจากกลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียน ทุกครั้งที่ระดับพลังเพิ่มขึ้น ร่างกายของเขาก็เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดที่สุด
ไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้น
แม้แต่ส่วนสูงก็เพิ่มขึ้นหลายเซนติเมตร ด้านอื่น ๆ ก็แข็งแกร่งขึ้นไม่น้อยเช่นกัน
หลินซูหว่านเผลอมองเขาแวบหนึ่ง ร่างกายพลันอ่อนระทวยขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ผุดขึ้นในหัวอีกครั้ง ทั้งที่เธอแต่งงานกับหวังฮ่าวจงมาหลายปี
เธอยังไม่เคยให้ความร่วมมือถึงเพียงนั้นมาก่อน
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ร่างกายของหลินซูหว่านก็เกร็งขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แค่อยากแก้แค้นระบายอารมณ์จริง ๆ หรือว่า...
หลินซูหว่านไม่กล้าคิดต่อ รีบส่ายหน้าเพื่อปัดความคิดในหัวทิ้ง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เฉินซานเหอก็แต่งตัวเรียบร้อย
บรรยากาศในห้องพักโรงแรมเริ่มกระอักกระอ่วนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด