นี่คือสิ่งที่เฉินซานเหออยากเห็นมาตลอด แต่ก่อนหน้านี้เธอมักคิดว่าเฉินซานเหอไม่มีความสามารถ วัน ๆ เอาแต่โมโหใส่เขา
คำขอของเขาจึงถูกเธอปฏิเสธมาตลอด
แต่ครั้งนี้เธอตั้งใจเปลี่ยนมาสวมชุดนี้โดยเฉพาะ
ขอแค่เฉินซานเหอยอมให้อภัยเธอ คืนนี้เขาอยากให้เธอทำอะไร เธอก็จะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่!
“คืนนี้ฉันไม่กลับแล้ว”
เสียงเย็นชาของเฉินซานเหอดังมาจากปลายสาย
“ไม่กลับมาแล้วเหรอ?” ฉาวอิ่งผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที แล้วรีบถาม “ทำไมไม่กลับมา อยู่ที่ไหนกัน เราไม่ได้ตกลงกันแล้วเหรอว่าจะเจอกันที่ห้องเช่า?”
ฉาวอิ่งแทบจะร้องไห้ด้วยความโมโห
เธอเพิ่งโกหกจวงหนานว่าตัวเองจะออกไปดื่มกับเพื่อนสนิท
เขารู้ไหมว่าเธอต้องเสี่ยงมากแค่ไหน จวงหนานเป็นคนขี้ระแวง เธออุตส่าห์เกลี้ยกล่อมตั้งนานกว่าเขาจะยอมให้เธอออกมา
เธอยังจงใจซักซ้อมคำให้การกับเพื่อนสนิทสองสามคนไว้แล้วด้วย
ถ้าถูกจับได้ขึ้นมา
จวงหนานไม่มีทางปล่อยเธอไว้แน่!
“มีธุระ!”
เฉินซานเหอพูดจบถึงเพิ่งนึกขึ้นได้
เลิกกันแล้วแท้ ๆ
จะอธิบายบ้าบออะไรให้เธอฟังอีก?
จังหวะนั้นเอง เสียงฟ้าผ่าก็ดังสนั่นขึ้นจากด้านนอก เสียงนั้นทำให้เฉินซานเหอถึงกับหูอื้อ
เสียงกรีดร้องของหนานกงเยี่ยนดังมาจากชั้นบน
สีหน้าเฉินซานเหอเปลี่ยนไป เขาพุ่งขึ้นบันไดรวดเดียวหลายขั้น
“ผู้หญิงเหรอ? ทำไมมีเสียงผู้หญิงอยู่ด้วย เฉินซานเหอ นายอยู่กับใคร...?”
ฉาวอิ่งยังพูดไม่ทันจบ สายก็ถูกตัดไปแล้ว!
เธอโทรกลับไปอีกครั้ง แต่ก็ถูกตัดสายทิ้ง