บทที่ 93 จ้าวหลงถู
เมื่อได้ยินหนานกงเสวี่ยแนะนำตัว ทุกคนก็เผยสีหน้าตกตะลึงออกมาอย่างเห็นได้ชัด
ก่อนหน้านี้พวกเธอต่างคิดว่าหลี่จวินเป็นคนขับรถหรือไม่ก็เป็นบอดี้การ์ดของหนานกงเสวี่ย
ไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นแฟนหนุ่มของหนานกงเสวี่ย
ท่ามกลางกลุ่มคน หญิงสาวคนหนึ่งที่สวมรองเท้าบูตสั้นสีขาวอดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้
“เสี่ยวเสวี่ย เธอไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? เขาเป็นแฟนเธอจริง ๆ เหรอ?”
หญิงสาวคนนั้นชื่อกัวเสี่ยวถิง เธอเป็นเพื่อนสนิทกับหลวนซูหนิงและหนานกงเสวี่ย
เธอรู้สถานการณ์ของหนานกงเสวี่ยค่อนข้างดี จึงรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
“จริงสิ เธอดูฉันเหมือนคนพูดเล่นหรือไง?”
ขณะพูด หนานกงเสวี่ยก็คล้องแขนหลี่จวินแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย
กัวเสี่ยวถิงเห็นภาพนั้นก็ขมวดคิ้วน้อย ๆ
“เสี่ยวเสวี่ย เธอต้องระวังคำพูดและการกระทำหน่อยนะ ต่อให้คิดจะคบผู้ชายเล่น ๆ ก็อย่าทำเกินไป”
“ถ้าคุณชายตระกูลชุยรู้เข้า เขาคงไม่พอใจแน่”
เธอเตือนหนานกงเสวี่ย
แต่หนานกงเสวี่ยกลับมีสีหน้าไม่พอใจอยู่หลายส่วน
คุณชายชุยที่กัวเสี่ยวถิงพูดถึงก็คือคู่หมั้นที่ตระกูลของเธอจะจับแต่งงานด้วย
ตระกูลชุยกับตระกูลหนานกงถือว่าเหมาะสมกันทั้งฐานะและชาติตระกูล
แต่คุณชายตระกูลชุยคนนั้นไม่ใช่คนดีอะไรเลย มัวเมาอยู่กับเรื่องรักใคร่ มีข่าวฉาวกับผู้หญิงนับไม่ถ้วน เรียกได้ว่าเป็นเสเพลตัวจริง
ดังนั้นพอได้ยินว่าตระกูลจะให้เธอแต่งงานกับเขา หนานกงเสวี่ยก็ปฏิเสธทันที ถึงขั้นหนีออกจากบ้านเพื่อประท้วง