การปรากฏตัวของหลี่จวินทำให้บรรยากาศในห้องส่วนตัวตึงเครียดขึ้นทันที
โดยเฉพาะจางเปียวที่หรี่ตา มุมปากเผยรอยยิ้มเย็นชา
เดิมทีเขาคิดจะไปหาเรื่องหลี่จวิน ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะเดินมาหาถึงที่
「หลี่จวิน แกกล้าดีจริง ๆ ถึงกับบุกมาป่วนงานเลี้ยงของตระกูลจาง ฉันว่าแกคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ」
เมื่อมีจางเปียวผู้เป็นอาคอยหนุนหลัง จางเชาก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เขาข่มขู่หลี่จวินอย่างดุดัน
ทว่าหลี่จวินเพียงกวาดตามองคนตระกูลจางด้วยรอยยิ้ม ก่อนกล่าวว่า「จางเชา ใจกล้าไม่เบานี่ ครั้งก่อนฉันเตือนแกไปแล้ว ถ้ายังโผล่ไปต่อหน้าน้องสาวฉันอีก ฉันจะหักขาแกให้เหลือสามข้าง ดูท่าแกคงไม่ได้ใส่ใจคำเตือนเลยสินะ」
พอหลี่จวินพูดถึงเรื่องครั้งก่อน จางเชาก็นึกถึงความโหดเหี้ยมของเขาขึ้นมา แววตาจึงวูบไหวด้วยความหวาดหวั่นเล็กน้อย
แต่แล้วก็รีบตะโกนเสียงดัง「หลี่จวิน เลิกทำท่าเก่งต่อหน้าฉันได้แล้ว แกคิดว่าจางเชาคนนี้ยังเป็นคนเดิมเมื่อหลายวันก่อนหรือไง? อาฉันกลับมาแล้ว」
จางเชาพูดอย่างภาคภูมิใจต่อว่า「หลี่จวิน แกรู้ไหมว่าอาฉันเป็นใคร? เขามาจากตระกูลอันแห่งเมืองหลวง เป็นผู้ดูแลของตระกูลอัน」
「แกคงรู้จักตระกูลอันสินะ? ตระกูลมหาเศรษฐีในเมืองหลวงมีมากมาย แต่ตระกูลอันก็ยังติดอันดับต้น ๆ」