บทที่ 107 เขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ซีจื่อถังจริง ๆ
หลี่จวินเตะชายถือมีดกระเด็นออกไปคนหนึ่ง
สหายอีกสองคนของชายถือมีดเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ก็ชะงักไปหลายวินาที ก่อนจะชักมีดออกมาแล้วพุ่งเข้าแทงหลี่จวินทันที
หนานกงเสวี่ย ไป๋จิง และหญิงสาวคนอื่น ๆ ต่างหวาดกลัวจนเบียดตัวรวมกันเป็นกลุ่ม
แม้เมื่อครู่หลี่จวินจะแสดงฝีมือเหนือชั้น แต่พวกเธอก็ยังกลัวมีดวาววับเหล่านั้น
แม้แต่พวกคุณชายรุ่นสองไม่กี่คนก็ยังมึนงงจนสมองขาวโพลน
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับชายสองคนที่พุ่งเข้ามา หลี่จวินก็สาวเท้าเข้าไป ใช้ท่าจับกุมอย่างคล่องแคล่วชิงมีดสั้นจากมือชายคนหนึ่ง แล้วกระแทกเข่าซัดอีกฝ่ายล้มลงกับพื้นในจังหวะเดียว
จากนั้นเขาก็หมุนตัวฟาดศอกใส่ใบหน้าของชายอีกคน
ฝ่ายนั้นล้มตึงลงกับพื้น
เมื่อหลี่จวินเข้าไปตรวจดูอาการของคุณชายรุ่นสองที่ถูกแทง ทุกคนในที่นั้นจึงได้สติกลับมา
บางคนโทรเรียกรถพยาบาล ส่วนบางคนโทรแจ้งตำรวจ
ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงและนำตัวคุณชายรุ่นสองส่งโรงพยาบาล
ไป๋จิงเดินมาหาหลี่จวิน แล้วกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ
สายตาของผู้คนรอบข้างที่มองหลี่จวินก็เปี่ยมด้วยความชื่นชมมากขึ้น
คนกลุ่มหนึ่งขับรถตามรถพยาบาลไปโรงพยาบาล