หลี่จวินอยู่บ้านคุณอาสักพักก็กลับไป
จูอวี่หานอยู่เป็นเพื่อนไป๋เวย
พูดตามตรง หลี่จวินค่อนข้างผิดหวังกับน้องสาวคนนี้ของตัวเอง
เธอกับสามีของคุณอาต่างก็เห็นแก่ผลประโยชน์เกินไป
ไม่นานหลังจากออกจากบ้านคุณอา หลี่จวินก็ได้รับโทรศัพท์จากโจวปิ่งคุน
อีกฝ่ายบอกว่าหินดิบก้อนนั้นถูกส่งกลับไปที่พิพิธภัณฑ์ของเขาแล้ว เตรียมให้คนงานผ่าหินดูว่าข้างในมีหยกเขียวจักรพรรดิมากแค่ไหน
หลี่จวินไม่ได้คัดค้าน ปล่อยให้โจวปิ่งคุนจัดการตามสบาย
“จริงสิ เถ้าแก่โจว ได้ยินว่าช่วงนี้จะมีงานเลี้ยงคนดัง ผมอยากพาญาติไปสักสองสามคน”
พอได้ยินดังนั้น โจวปิ่งคุนก็หัวเราะลั่น “ที่จริงงานเลี้ยงครั้งนี้จัดขึ้นเพราะเรื่องหยกนี่แหละ จะได้เชิญคนดังในฉู่โจวมารวมตัวกัน แล้วค่อยขายหยกในงานพอดี”
โจวปิ่งคุนบอกแผนการของตัวเองให้หลี่จวินฟัง
คืนนั้นเอง หินหยกดิบก็ถูกผ่าออก
โจวปิ่งคุนโทรมาบอกว่ามีหยกเขียวจักรพรรดิรวมเกือบ 60 กิโลกรัม คิดเป็นมูลค่า 6,000 ล้าน
ตามที่ทั้งสองตกลงแบ่งกันเจ็ดต่อสามตั้งแต่แรก หลี่จวินจะได้ส่วนแบ่ง 1,800 ล้าน
เท่ากับว่าครั้งนี้หลี่จวินไม่ต้องควักเงินสักแดง แต่กลับได้เงินก้อนโตมาเปล่า ๆ 1,800 ล้าน