ฉู่โจว
บนถนน
หลี่จวินขับรถสปอร์ต เตรียมกลับไปยังวิลล่า
จู่ ๆ เขาก็เห็นหนานกงเสวี่ยกำลังยื้อยุดกับชายคนหนึ่งอยู่กลางถนน
ชายคนนั้นสูงเกือบ 180 เซนติเมตร สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งชุด
ตอนนี้เขากำข้อมือหนานกงเสวี่ยไว้ ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย
หลี่จวินรีบจอดรถไว้ข้างทาง ก่อนลงจากรถ
ขณะนั้นหนานกงเสวี่ยจำรถสปอร์ตของหลี่จวินได้เช่นกัน สีหน้าพลันยินดีขึ้นเล็กน้อย เธอตะโกนว่า “หลี่จวิน รีบมาช่วยฉันเร็ว!”
เมื่อได้ยินเสียงหนานกงเสวี่ย
หลี่จวินก็รีบก้าวเข้าไปหา
เขากำลังจะเอ่ยถาม แต่ชายคนนั้นกลับชิงพูดก่อน “ไอ้หนู ถ้าไม่อยากตายก็ไสหัวไป!”
ต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายวางอำนาจบาตรใหญ่ไม่น้อย
หลี่จวินชะงักไปอย่างงุนงง แล้วหันไปมองหนานกงเสวี่ย
“เขาเป็นใคร?”
เพราะหลี่จวินสังเกตเห็นว่า แม้หนานกงเสวี่ยจะกำลังยื้อยุดกับอีกฝ่าย แต่แววตาที่มองเขากลับไม่มีความโกรธ
ถ้าเกิดเป็นญาติของเธอขึ้นมา แล้วหลี่จวินเข้าไปเตะจนซี่โครงหักหลายซี่ คงไม่ดีแน่
เป็นอย่างที่คิด หนานกงเสวี่ยเอ่ยเสียงแผ่วว่า “เขาเป็นพี่ชายฉัน”
พูดจบ เธอก็ออกแรงสะบัดมือชายคนนั้นให้หลุด แล้วหลบไปอยู่ข้างหลี่จวิน ก่อนตะโกนเสียงดังว่า “หนานกงไห่ เรื่องของฉันไม่ต้องให้พี่มายุ่ง!”
แววตาของหนานกงไห่เย็นชาอยู่บ้าง
“หมอนั่นคือหลี่จวินหรือ?”
หนานกงเสวี่ยหมั้นหมายกับตระกูลชุยแล้ว แต่กลับหนีมาถึงฉู่โจวโดยตรง ได้ยินว่าเธอไปชอบคนอื่นเข้า