หลวนซูหนิงกับคนอื่น ๆ วางแผนจะไปขับรถเล่นชานเมืองด้วยกัน
หลี่จวินไม่มีอารมณ์จะไปเป็นเพื่อนพวกเธอ จึงเอ่ยขอตัวลา
หลายคนพากันถอนหายใจโล่งอก เห็นได้ชัดว่าพวกเธอยังไม่ชินกับการมีคนนอกอย่างหลี่จวินอยู่ด้วย มีเพียงหนานกงเสวี่ยที่แววตาฉายความเสียดายอยู่บ้าง
รถของเหลียงหย่งจอดรออยู่ชั้นล่างแล้ว
หนานกงเสวี่ยกับหญิงสาวอีกหลายคนยืนอยู่หน้าต่าง มองหลี่จวินขึ้นรถยนต์ราคาหลายล้านแล้วขับออกจากหมู่บ้านไป
หญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดพูดไม่ได้ว่า “ดูท่าหลี่จวินคนนี้จะมีฐานะไม่น้อยเลย ถึงกับมีรถส่วนตัวมารับส่ง”
พอได้ยินเช่นนั้น หนานกงเสวี่ยก็เผยความยินดีขึ้นมาในแววตาทันที รีบรับคำว่า “แน่นอนสิ เขาอยู่บ้านพักในซีจื่อถัง แถมยังมีลูกน้องตั้งเยอะ”
“แต่ถ้าเทียบกับตระกูลหนานกง ต่อให้เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของฉู่โจวก็ยังเทียบไม่ติด”
คำพูดของหลวนซูหนิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สาดน้ำเย็นใส่หนานกงเสวี่ยจนหมดสิ้น
หนานกงเสวี่ยพลันเงียบงัน
ก็จริง ไม่ใช่แค่หลวนซูหนิงกับพวกเธอเท่านั้น คนอื่น ๆ ในตระกูลหนานกงก็คงคิดเช่นนี้เหมือนกัน
ฉู่โจวเป็นเพียงบึงเล็ก ๆ มังกรแท้ย่อมเติบโตไม่ได้
“หลี่จวินได้รับความโปรดปรานจากคุณหนูใหญ่ตระกูลหนานกง แสดงว่าไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ เพียงแต่พอคุณชายใหญ่ชุยมาเยือนฉู่โจว เขาคงถูกเหยียบตกจากสวรรค์ และอาจตายอย่างอนาถด้วยซ้ำ”
กัวเสี่ยวถิงพูดจาประชดประชัน