ท่าทีของหลี่จวินแข็งกร้าวอย่างยิ่ง แต่ไป๋เวยไม่กล้าพุ่งเข้าไปตบลู่ฉี
แม้ไป๋เวยจะรู้ว่าพี่ชายของเธอ หลี่จวิน มีความสัมพันธ์อันดีกับโจวปิ่งคุน ผู้จัดงานเลี้ยงในครั้งนี้ แต่ก็เป็นเพียงความสัมพันธ์ที่ดีเท่านั้น
สามีของลู่ฉีเป็นถึงทายาทคนสำคัญของเครือเจิ้ง มีอำนาจกว้างขวางในฉู่โจว
โจวปิ่งคุนเห็นแก่ความถูกคอกับหลี่จวิน จึงเชิญครอบครัวของพวกเธอมาร่วมงานเลี้ยง
หากหลี่จวินก่อเรื่องขึ้นมา โจวปิ่งคุนเองก็เสียหน้า
ไม่แน่ว่าโจวปิ่งคุนอาจจะพลอยโกรธหลี่จวินไปด้วย
“พี่คะ หนูว่าอย่าเลยดีกว่า”
ไป๋เวยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะดึงชายเสื้อหลี่จวินเบา ๆ
แต่ตอนนั้นเอง ลู่ฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่ยอมแล้ว
“จะตบฉันเหรอ? หลี่จวิน นายเก่งจริง ๆ ฉันกลัวจะแย่แล้ว วันนี้นายต้องอธิบายเรื่องนี้ให้ชัด ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะเดินออกจากห้องจัดเลี้ยงนี้ไปง่าย ๆ”
พอลู่ฉีพูดจบ ผู้คนรอบข้างก็พากันซุบซิบนินทา
“ไอ้บ้านนอกมาจากไหนถึงได้กร่างขนาดนี้ ยังกล้าพูดว่าจะตบคุณหนูลู่ ไม่รู้จักที่ตายจริง ๆ”
“คุณหนูลู่ฉีเป็นใครน่ะหรือ? เป็นนายหญิงน้อยแห่งเครือเจิ้ง แถมยังทำงานอยู่ที่ธนาคารชิงหู รู้จักคนใหญ่คนโตมากมาย”
“อย่าว่าแต่ตบคุณหนูลู่ฉีเลย แค่แตะนิ้วเธอสักนิ้ว ผลที่ตามมาก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะรับไหว”
“วันนี้เป็นงานเลี้ยงที่ประธานโจวจัดขึ้น ยังกล้ามาก่อเรื่องที่นี่ คงไม่รู้สินะว่าคำว่าตายเขียนยังไง”
“ได้ยินว่าตระกูลเจิ้งเพิ่งสร้างความสัมพันธ์กับจวนผู้ว่าการ ถ้าคุณชายเจิ้งใช้อำนาจของจวนผู้ว่าการเล่นงานเขา เขาคงได้เดือดร้อนจนแทบกระอักเลือดแน่”