ปากกระบอกปืนยังร้อนระอุ หลี่จวินยัดมันเข้าไปในปากกู้เหยียนเหนียนตรง ๆ อีกฝ่ายส่งเสียงอู้อี้ ในใจเต็มไปด้วยความเสียใจและหวาดกลัว
เพียงชั่วพริบตา หลี่จวินก็ทำลายพละกำลังที่เขาภาคภูมิใจจนย่อยยับ ราวกับเป็นเทพเจ้า
ตอนนี้กู้เหยียนเหนียนถึงเข้าใจว่าทำไมหลี่จวินถึงมาที่นี่เพียงลำพัง ในเมื่อมีพลังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ยังต้องพึ่งพาเบื้องหลังอะไรอีก? ตัวเขาเองก็คือเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว
เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังเช่นนี้ ไพ่ตายของเขาช่างน่าขันเหลือเกิน
“ไอ้หนู รีบปล่อยพี่ใหญ่ของฉันเดี๋ยวนี้ ฉันมีเส้นสายกับหน่วยหกประตู!”
กู้เหยียนหลิง น้องชายคนรองของกู้เหยียนเหนียน ก้าวออกมาตวาด
“ปัง!”
วินาทีถัดมา หลี่จวินยกปืนขึ้นทันที กระสุนเจาะไหล่ของอีกฝ่ายจนเลือดสาดเป็นวง
คนตระกูลกู้ต่างพากันเงียบกริบด้วยความหวาดผวา
ทว่าหลี่จวินไม่ได้ชายตามองเขาแม้แต่น้อย กลับเล็งปากกระบอกปืนในมือไปยังกู้เหยียนเหนียนอีกครั้ง
นิ้วที่เหนี่ยวไกค่อย ๆ งอเข้าหากัน
หัวใจกู้เหยียนเหนียนหดวูบ เหงื่อเย็นไหลพรั่งพรูราวกับน้ำพุ
เพียงหลี่จวินงอนิ้วจนสุด กระสุนก็จะทะลุศีรษะเขาทันที
หลังเพิ่งผ่านประสบการณ์เฉียดตายมา เขายิ่งเข้าใจว่าชีวิตมีค่าเพียงใด
“คุณหมอเทวดา เรื่องนี้เป็นความผิดของผมจริง ๆ ผมจะจ่ายค่ารักษาให้ ขอร้องละ ไว้ชีวิตผมเถอะ!” ในช่วงคับขัน กู้เหยียนเหนียนหวาดกลัวจนเสียขวัญ “หนึ่งร้อยล้านหยวน ผมจะโอนเข้าบัญชีคุณเดี๋ยวนี้ รับรองว่าไม่ชักช้าแม้แต่นิดเดียว”
หลี่จวินไม่หวั่นไหว นิ้วมือยังคงค่อย ๆ งอเข้าหากัน
“ห้าร้อยล้าน ผมให้คุณห้าร้อยล้าน!”
เห็นหลี่จวินไม่สนใจ กู้เหยียนเหนียนก็รีบเพิ่มข้อเสนอ
“ห้าร้อยล้านเป็นทรัพย์สินหนึ่งในสามของตระกูลผมแล้ว ถ้าคุณฆ่าผม คุณก็ไม่ได้อะไรสักหยวน แล้วจะได้ประโยชน์อะไร? ระบายอารมณ์ได้แค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่ถ้าคุณพยักหน้า ผมจะมอบเงินห้าร้อยล้านให้ทันที แถมรับรองว่าจะไม่หาคนมาจัดการคุณเด็ดขาด”
แผ่นหลังของกู้เหยียนเหนียนชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น เขามองหลี่จวินอย่างวิงวอน