หนิงฉางผิงเมื่อวานได้ต่อสู้อย่างสนุกสนาน วันนี้เลยยิ่งติดถังเมี่ยวซินมากขึ้น พอได้ยินว่านางไม่สบาย ก็รีบวิ่งวุ่นไปมา
ถังเมี่ยวซินหิวนางก็ไปตักข้าวให้ ถังเมี่ยวซินกระหายน้ำนางก็ไปรินน้ำให้ ถังเมี่ยวซินไปห้องน้ำนางก็คอยเฝ้าอยู่ข้างนอก
องค์หญิงน้อยที่เคยไร้เดียงสาน่ารัก กลายเป็นสาวใช้คนสนิทรับใช้ถังเมี่ยวซินไปเสียฉับพลัน
ถังเมี่ยวซินทั้งขำทั้งจนใจ
พอถึงที่ไม่มีคน หนิงฉางผิงก็เข้ามาถามว่า "พี่สะใภ้ คืนนี้เราจะไปต่อสู้กันอีกไหม"
ถังเมี่ยวซินร่างกายไม่สบาย มือปราบหลวงข้างนอกก็ตรวจตราเข้มงวด สองวันนี้ถ้าก่อเรื่องอีก ก็ถือเป็นการแหกกฎหมายจริงๆ
นางมีหลักการของตัวเองในการทำเรื่องต่างๆ การต่อสู้ไม่เคยเป็นทางเลือกแรกของนางเลย
นางลูบหัวของหนิงฉางผิง "ฉางผิงเอ๋ย เรื่องมากมายไม่ได้แก้ด้วยการต่อสู้หรอกนะ"
หนิงฉางผิงฟังแล้วเหมือนเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง "แต่การต่อสู้ทำให้ข้ามีความสุข!"
ถังเมี่ยวซิน: "..."
ตอนนี้นางเชื่อแล้วว่าโลกนี้มีเด็กสาวที่ชอบความรุนแรงจริงๆ
หนิงฉางผิงก็ยังรู้จักดูสีหน้า เธอคิดว่าถังเมี่ยวซินไม่พอใจ ก็เลยดึงมือถังเมี่ยวซินมาออดอ้อน "พี่สะใภ้พูดถูก ข้าฟังพี่สะใภ้หมด!"
"แต่ต่อไปถ้าพี่สะใภ้จะออกไปต่อสู้ ต้องพาข้าไปด้วยนะ!"
ถังเมี่ยวซินในใจก็พูดไม่ออก
นางเอ่ยเสียงเบา "พี่ชายของเจ้าเข้มงวดมาก ไม่ชอบให้พวกเราออกไปต่อสู้"
"ดังนั้นเรื่องพวกนี้ต่อไปเป็นความลับของเรา ฉางผิงต้องเก็บเป็นความลับนะ!"
