ถังเจียงเซียนถูกคำพูดของถังเมี่ยวซินอุดปากจนพูดไม่ออก
หากจะเปรียบต่อไป ต่อให้ชนะ ก็ดูเป็นคนเอาชนะ ไม่เห็นแก่ความเป็นพี่น้อง ต่างกับคำพูดก่อนหน้านี้ของนางสิ้นดี นับเป็นคนหน้ามือเป็นหลังมือ!
หากนางแพ้ ก็ยิ่งน่าอดสู!
สรุปแล้ว ไม่ว่าจะแข่งหรือไม่แข่ง ก็เป็นความผิดของนางทั้งนั้น!
ฮองเฮาทอดพระเนตรถังเมี่ยวซินด้วยสายตาที่ลึกซึ้งขึ้น นางพลาดไปก่อนหน้านี้
ถังเมี่ยวซินดูไม่ธรรมดา แต่ถึงจะไม่ธรรมดา ก็เป็นเพียงสตรีที่บิดาไม่รักมารดาไม่เอ่ย ไม่สามารถช่วยหนิงกูโจวได้
ฮองเฮาทรงคิดเช่นนี้ก็รู้สึกสบายพระทัย พระนางตรัสด้วยพระสรวลบางๆ “เป็นเพียงการเปรียบเทียบที่ไม่มีพิษมีภัยเท่านั้น อย่าให้เรื่องนี้ทำให้พี่น้องต้องบาดหมางกันเลย”
พระนางตรัสจบก็ทอดพระเนตรหลี่ซื่อ “ฮูหยินโหวหมื่นครัวเรือนให้กำเนิดบุตรสาวได้ดีจริงๆ”
“แม้มิได้นำเมี่ยวซินมาอบรมสั่งสอนด้วยตนเอง แต่ก็เติบโตมาได้โดดเด่นเพียงนี้ ดีจริงๆ!”
หลี่ซื่อในยามนี้ช่างอยากฉีกถังเมี่ยวซินเป็นชิ้นๆ เสียจริง ที่แท้มาช่วงชิงความโดดเด่นของเจียงเซียนนาง!
เพียงแต่ที่นี่คือวังหลวง และฮองเฮาก็ทรงกำหนดผลการแข่งขันของพวกนางไว้แล้ว หากนางทักท้วงในเวลานี้ ก็เท่ากับเป็นการลบหลู่พระบารมีของฮองเฮา!
นางไม่กล้า!
ถังเมี่ยวซินยิ้มบางๆ กล่าวข้างๆ “แม้ข้าจะเติบโตในเรือนนอก ไม่เคยเห็นสิ่งใดมาก่อน แต่ข้าจะพยายามเติบโตเป็นสะใภ้เชื้อพระวงศ์ที่ยอดเยี่ยม!”