ถังเมี่ยวซินย่อกายลงเล็กน้อย หนิงกูโจวเพียงกวาดสายตามองก็เห็นชายเสื้อที่เปิดกว้างของนาง
เขามองลงไปก็เห็นเสื้อกล้ามปักลายกล้วยไม้อยู่ภายใน สง่างามสดใส แต่กลับชวนให้หลงใหล
เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมามีคนส่งหญิงงามสารพัดแบบมาให้ด้วยจุดประสงค์ต่างๆ นานา แต่เขากลับนิ่งสงบเหมือนผืนน้ำ
แต่ในชั่วขณะนี้ ความคิดบางอย่างก็พุ่งเข้ามาในหัวโดยไม่ทันตั้งตัว
เขารู้ดีว่าภายใต้เสื้อกล้ามของนางเป็นเช่นไร รู้ดีว่าผิวของนางนุ่มนวลละเอียดเพียงใด และสัมผัสเมื่อกายแตะต้องกันชวนให้หัวใจสั่นไหวเพียงไหน
ลมหายใจของเขาถี่รัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว ร่างกายก็เปลี่ยนแปลงโดยไม่ทันควบคุม
โชคยังดีที่เขานั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ ในอ่างใหญ่โต น้ำยาเข้มข้น บดบังทุกสิ่งไว้หมด
ถังเมี่ยวซินคิดว่านางกดจุดบนร่างกายจนเขาเจ็บปวดทนไม่ไหว นางจึงเอ่ยเสียงเบา "ฝ่าบาทโปรดอดทนอีกสักครู่ ใกล้จะเสร็จแล้วเจ้าค่ะ"
ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก นางเอ่ยปาก ลมหายใจของนางก็พัดมากระทบลำคอเขา
ประสาทสัมผัสที่อ่อนไหวอยู่แล้วของเขาถูกไออุ่นนี้พัดเข้าใส่ ยิ่งทำให้ยากจะทนทาน
แต่เขารู้ดีว่าเขาต้องอดทน หากนางรู้ว่าแท้จริงแล้วในใจเขาคิดอะไรอยู่ คงได้หัวเราะเยาะเขาเป็นแน่!
เขาจึงส่งเสียงเย็นชาออกทางจมูก "อือ"
มือของถังเมี่ยวซินแม้จะสวมถุงมือ แต่ก็สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ชัดเจน รู้สึกได้ถึงพลังที่ซ่อนอยู่ในกายเขา