หนิงกูโจวมองมือของถังเมี่ยวซินอย่างเย็นชา กล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "เมื่อสัญญาได้ลงนามแล้ว เริ่มรักษาโรคของข้าได้เลยเดี๋ยวนี้!"
ถังเมี่ยวซินเห็นด้วย "ก็จริง ยิ่งรักษาท่านหายเร็ว ข้าก็ยิ่งได้ออกจากจวนอ๋องเร็ว"
นางหันไปหยิบกล่องยา นำหมอนรองมือออกมา ตั้งใจจับชีพจรให้เขาอย่างละเอียด
ครั้งที่แล้วที่นางจับชีพจรให้เขา นางก็รู้แล้วว่าเขาถูกพิษมานาน พิษได้แทรกซึมเข้าไปในเส้นลมปราณของเขาแล้ว
ครั้งนี้เมื่อจับอย่างจริงจัง นางถึงพบว่าพิษของเขายุ่งยากยิ่งกว่าที่นางคาดไว้ก่อนหน้านี้
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ด่าออกมา "ล้วนเป็นหมอโง่เขลาทั้งนั้น!"
หนิงกูโจวมองไปทางนาง นางอธิบาย "หลายปีมานี้ท่านอ๋องได้พบหมอมากมาย หมอเหล่านั้นล้วนอยากถอนพิษให้ท่าน"
"แต่ความสามารถของพวกเขามีจำกัด พิษนี้ไม่เพียงแต่ถอนไม่ออก กลับยิ่งถอนยิ่งแทรกซึมเข้าไปในเส้นลมปราณลึกขึ้น"
"บัดนี้ท่านอ๋องกับพิษนั้นแทบจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว การจะถอนออกต้องใช้การฝังเข็มประกอบกับยาต้มและอาบน้ำยา"
"และเมื่อทำสิ่งเหล่านี้ ท่านอ๋องต้องถอดเสื้อผ้า ถึงตอนนั้นอย่ามาว่าข้าฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัวท่าน แล้วมาหาเรื่องข้าล่ะ"
หนิงกูโจวกล่าวเสียงเรียบ "หากเพื่อรักษาโรค เจ้าจะฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัวข้า ข้าก็ไม่ถือสาเจ้า"
ถังเมี่ยวซินลอบคิด "ถึงแม้เจ้าจะหน้าตาถูกใจข้า แต่ข้าเกลียดนิสัยเจ้ามากจริงๆ!"
"หากย้อนกลับไปได้ ตอนนั้นข้าจะไม่มีวันได้นอนกับเจ้าเด็ดขาด ก่อเรื่องยุ่งยากใหญ่โตให้ตัวเอง!"